جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٠
ميقات بيست و هفتم علاقهء ميانهء فاء و الف و لام ، و موضوع له فاء
ميقات بيست و هفتم علاقهء ميانهء فاء و الف و لام ، و موضوع له فاء
ميقات بيست و هفتم علاقهء ميانهء فاء و الف و لام ، و موضوع له فاء
« فاء » را علاقهء ارتباطى است با « الف » متكرّر « 1 »
از طرفين ، چنان كه « 2 »
« لام » را كه درجهء هر يك در دقيقهء ديگرى جلوه كرده است . هر چند در « لام » اين علاقه اشدّ است ، كه تكرّر آنجا در طبقهء اولى دقيقه است از طرفين ، به خلاف اينجا كه از يك طرف در طبقهء اولى و از طرف « 3 »
ديگر در طبقهء ثانيه است .
و با « لام » نيز مثل اين علاقهء متكرّره دارد كه درجهء هر يك در ثانيهء ديگرى تكرّر يافته است ، به اختلاف طبقه .
پس « ف » « 4 »
از حيثيت اين خواصّ و خصوصيات ، و ارتباط و اتّصال با « ا » « 5 »
كه خطّ ابداع و افاضه « 6 »
و « 7 »
حرف احاطهء فيّاضيت و قيّوميت فيّاض على الاطلاق است ؛ و از جهت آنكه معراج كمال مرتبهء « ح » « 8 »
است كه حرف طبايع است به اعتبار استتباع « 9 »
آثار و مبدئيت افاعيل ، و نتيجهء جمع حرف عالم امر و حرف مجموع كتاب عالم امكان ، و جمع حرف عالم تكوين و حرف حقيقت انسان ، و جمع حرف « 10 »
جامعيت مراتب و حرف طبايع كلّيهء مفارقه ، و حاصل « 11 »
ضرب حرف « 12 »
عقل در حرف عالم ملكوت « 13 »
اعلى - اعنى تضعيف حرف عالم ملكوت - و ضرب حرف عالم طبايع در حرف جامعيت مراتب نظام عالم كلّ است ، استحقاق نصاب اين فضيلت داشته است كه موضوع بوده باشد از براى عنايت سابقهء « 14 »
اولى و رحمت سابغهء « 15 »
واسعه على الاطلاق كه مبدأ و مفيض « 16 »
و ممسك و حافظ « 17 »
و مقيم و مدبّر نظام كلّ است ؛
( 1 ) . ن : فاء را علاقه ارتباطى است متكر .
( 2 ) . س : چنانك ؛ ن : چنانچه .
( 3 ) . يك طرف .
( 4 ) . ن : - ف .
( 5 ) . م : الف ؛ ج ، ن : - ا .
( 6 ) . س : افاضهء .
( 7 ) . س : - و .
( 8 ) . پ ، ن : ج .
( 9 ) . س : استتبا .
( 10 ) . ق : احرف .
( 11 ) . ق : + حرف .
( 12 ) . س : - حرف .
( 13 ) . ن : و حاصل ضرب حرف عقل در طبايع ملكوت .
( 14 ) . ت ، ج : سابغه .
( 15 ) . پ ، ت ، ج ، س ، ق ، م ، ن : سابقه .
( 16 ) . ن : فيض .
( 17 ) . پ : حافظه .