جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥

ميقات بيست و چهارم نسبت دايرهء حرفيهء سين با حقيقت و جوهر انسان

از حاشيتين ؛ و باز احاطهء « ن » و « ا » « 1 »

« س » را از جنبتين ؛ « 2 »

و باز احاطهء « س » و « ن » « ا » را از طرفين ؛ و تعدّد و تكرّر « 3 »

« ا » و « ن » ؛ و وحدت « س » « 4 »

سويّت اعتدالى « 5 »

؛ و تقدّم « ا » بر « س » در جهت مبدأ به يك واسطه - كه « ن » باشد - و تأخّر از او « 6 »

در جهت منتها بر وجه اتّصال ؛ و اتّصال « س » در جهت بدايت به درجهء « ن » ؛ و تقدّم او در جهت نهايت بر « 7 »

قوس « ن » به واسطهء عمود « ا » « 8 »

، استكشاف بسى دقايق و اسرار تواند نمود كه در حجب اشارات ما مختفى « 9 »

و در مطاوى تنبيهات ما منطوى آمده است .

خامس : آنكه همچنانكه « 10 »

روح عددى صورت جسدى « س » اقلّ عددى است كه اكثر كسور تسعه از آن متصحّح ، و از تكرير « 11 »

آن شش بار سيصد و شصت - كه درجات محيط است - متحصّل ، و تضعيف آن - كه روح دايرهء روحانيهء « سين » است - ثلث دور را و ضرب مرتبهء تامّهء ستّه « 12 »

در مرتبهء جامعهء عشره ، مرتبهء او را محصّل مىآيد ، جوهر ذات « 13 »

انسان « 14 »

نيز در دايرهء نظام وجود بر مضاهات اين نسبت است .

سادس : آنكه همچنانچه « سين » - اعنى « 15 »

ثلث دور محيط - به عروض نقاط ثلاث فوقانيه « شين » مىشود - كه محيط دايرهء تامّه است - جوهر مفطور نفس انسانى نيز به سه مرتبهء فوقانيه ، تمام دايرهء نظام « 16 »

جملى عالم است . چه جوهر نفس قدسى در فطرت اولى ، مرتبهء عقل منفعل دارد - كه عقل هيولانى باشد - و در فطرت ثانيه به عقل ملكه و عقل بالفعل و عقل مستفاد ، عالمى مىشود عقلى ، مضاهى عالم جملى وجود .

( 1 ) . م : احاطهء نون و آن .

( 2 ) . پ : - و باز احاطهء « ن » و « ا » « س » را از جنبتين .

( 3 ) . پ : مكرر .

( 4 ) . پ ، ت ، ق ، م : سين .

( 5 ) . ن : اعتدال .

( 6 ) . س : - او .

( 7 ) . ن : - بر .

( 8 ) . ن : و .

( 9 ) . پ : محتفى .

( 10 ) . ن : همچنانچه .

( 11 ) . م : تكرر ؛ ن : تكرار .

( 12 ) . س : ستّة .

( 13 ) . ن : + كه عبارت .

( 14 ) . م : انسانى .

( 15 ) . س : - اعنى .

( 16 ) . ن : + وجود .