جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢

ميقات بيست و چهارم نسبت دايرهء حرفيهء سين با حقيقت و جوهر انسان

معجون عالمين و گوهر معدنين « 1 »

است :

[ 1 . ] به اعتبار « 2 »

بدن هيولانى : مزاجى است « 3 »

جسمانى از تفاعل صور نوعيه و تكاسر « 4 »

كيفيات فعليه و انفعاليه ، متولّد كه از جميع امزجهء جسمانيهء انواع جسمانيات ، اعدل و افضل ، و به اعتدال حقيقى از همه اشبه « 5 »

و اقرب « 6 »

است ؛ و اين مزاج فاضل معتدل نوعى را به حسب تكثّر اصناف و همچنين هر يك از امزجهء صنفيه « 7 »

را به حسب تكثّر اشخاص عرضى است عريض ، محدود به دو حدّ « 8 »

معيّن از دو طرف افراط و تفريط ؛ و افضل « 9 »

و اعدل همه آن مزاج شخصى كه در حاقّ وسط عرض المزاج النوعى بوده ، استحقاق اختصاص به اكمل و اقدس نفوس قدسيه داشته باشد « 10 »

.

[ 2 . ] و به اعتبار جوهر نفس مجرّدهء ملكوتيه : مزاجى است « 11 »

عقلانى از تعادل و « 12 »

تقاوم اصول اعراق « 13 »

و صفات و اخلاق و ملكات ، و فروع اعمال و افاعيل ، و علوم و تعقّلات ، در غريزهء جوهر نفس متحصّل كه تعبير از آن به ملكهء عدالت مىكنند ؛ و اعدل اين امزجهء عقلانيه - كه به حسب اختلاف مراتب نفوس كامله - متكثّر و مختلف مىباشد ، آن است كه اكمل نفوس متقدّسهء متألّهه را حاصل بوده باشد .

پس همچنانكه « 14 »

جرم ارض به تعادل « 15 »

و تقاوم « 16 »

اثقال جوانب و اطراف در وسط عالم جسمانى « 17 »

بىدعامت دعايم و اساطين ايستاده است ، همچنين جوهر نفس ناطقهء انسان متقدّس « 18 »

متألّه - كه ارض جميع حقايق و امّ المعادن صور علميه است - به تقاوم و تعادل « 19 »

اسما و صفات ، و اخلاق و ملكات ، در وسط عالم عقلى

( 1 ) . ن : مقدمين .

( 2 ) . ت ، س ، م ، ن : + تركيب .

( 3 ) . پ : مزاجيّت .

( 4 ) . ق : تكاثر ؛ س : تكاسير .

( 5 ) . ن : همه و شبه .

( 6 ) . م : اقرب و اشبه .

( 7 ) . پ : ضيفيه .

( 8 ) . ن : محدود بدرجه .

( 9 ) . پ : - و افضل .

( 10 ) . پ : باشند .

( 11 ) . پ : مزاجيت .

( 12 ) . ن : - تعادل و .

( 13 ) . س : اعراعراق ؛ ن : - اعراق .

( 14 ) . ن : همچنانچه .

( 15 ) . پ : تعاول .

( 16 ) . س : تقام .

( 17 ) . پ : - بى .

( 18 ) . ن : مقدس .

( 19 ) . پ : تعاول .