جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٠
ميقات بيست و چهارم نسبت دايرهء حرفيهء سين با حقيقت و جوهر انسان
ميقات بيست و چهارم نسبت دايرهء حرفيهء سين با حقيقت و جوهر انسان
ميقات بيست و چهارم نسبت دايرهء حرفيهء سين با حقيقت و جوهر انسان
دايرهء حكميهء روحانيهء حرفيهء « سين » را حرف حقيقت انسان و دايرهء مرتبهء جوهر ذات آدمى گرفته‌اند ، از چند وجه :
اوّل : آنكه « س » نتيجهء جمع « ك » و « م » است ، يكى حرف عالم ملك ، و ديگرى حرف عالم « 1 »
ملكوت « 2 »
؛ و حقيقت انسان نيز از اجتماع دو جوهر مؤتلف است : بدن متحرّك هيولانى و نفس ناطقهء ملكوتى ؛ يكى خلاصهء مكوّنات عالم ملك و ديگرى سلالهء مبدعات « 3 »
عالم ملكوت .
ثانى : آنكه « س » مجموع « ى » و « ن » است . « ن » حرف عوالم امكان بجملتها ، و « ى » مراتب عشر بدويه و « 4 »
عوديه « 5 »
كه قطر دايرهء نظام جملى است ؛ و جوهر حقيقت آدمى نيز مرتبهء جامعه ، و « 6 »
فذلكهء حاويه « 7 »
، و انموذج « 8 »
شعب و فنون ، و فهرست « 9 »
فصول و ابواب جميع مراتب « 10 »
و مدارج صحيفهء وجوديهء عالم كلّ ؛ و نفس عاقلهء انسان عارف متألّه در مرتبهء عقل مستفاد ، « 11 »
نسخهء مطابق « 12 »
حقايق و اعيان ، و صور و اشكال ، و خواصّ و لوازم كتاب مبين نظام وجود بجملتها و تفاصيلها .
ثالث : آنكه « س » كنايت « 13 »
است از استواى اعتدال مزاج كمال و تسويهء استقامت « 14 »
حاقّ وسط « 15 »
قياس به انحرافات « 16 »
و اعوجاجات اختلافات اطراف و سويّت قوام مرتبهء عدل « 17 »
كه مدار قيام « 18 »
سماوات و ارضين و مناط انتظام نظام عالم خلق و تكوين و سواسيت نسبت متشابهه كه خليفهء سلطان وحدت و سوائيت
( 1 ) . ن : - ملك و ديگرى حرف عالم .
( 2 ) . پ ، ق ، م : ملك .
( 3 ) . م : مبدأ ذات .
( 4 ) . پ ، ت ، ق : - و .
( 5 ) . س : بدويّة و عوديّة .
( 6 ) . ن : - و .
( 7 ) . پ ، ت ، ق ، ن : حاديه .
( 8 ) . س : انموزح ؛ م : انموزج .
( 9 ) . ن : + و .
( 10 ) . س : - مراتب .
( 11 ) . س : + و .
( 12 ) . ت ، س : مطابقه .
( 13 ) . ق : كنايه .
( 14 ) . م : استقامة .
( 15 ) . ن : حاق و مسطر .
( 16 ) . پ ، ق : بالخرافات ؛ س : نانحرافات .
( 17 ) . پ : عدد .
( 18 ) . س : + و .