جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤
ميقات نوزدهم موضوع له حرف ميم
استكمال نصاب تألّه « 1 »
و تقدّس و « 2 »
مهاجرت اقليم حسّ و رفض عالم « 3 »
هيولا - كه همانا « 4 »
در حقيقت قريهء ظالمهء « 5 »
تنزيل كريم رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها / 215 / است - از استحقاق نفسيت منسلخ گشته ، مستحقّ اسم عقل و منخرط در سلك ملكوت اعلى مىشود .
پس عالم عقل همچنانچه در سلسلهء به دو « 6 »
، مرتبهء « 7 »
اولى « 8 »
بوده ، در سلسلهء عود ، مرتبهء اخيره مىآيد .
و چنانچه « ميم » « 9 »
حرف داير « 10 »
است « 11 »
، موضوع له « ميم » - كه ملكوت اعلى باشد - نيز داير ، و از اوّل دايرهء نظام « 12 »
كلّ وجود به آخر دور ساير مىگردد ؛ و آن نفس مقدّس كه در حاقّ الكمال عرض المراتب الكمالية و طبقهء اخيرة المراتب سلسلهء عوديه باشد ، چون به منزلهء عقل اوّل - كه « 13 »
اوّل طبقات ملكوت اعلى است - مىشود ؛ پس رتبهء « 14 »
كمال عقل اوّل « 15 »
- كه « 16 »
حقيقت محمّديه « 17 »
تعبير « 18 »
از آن است - در اوّلين طبقهء اولى المراتب و آخرين طبقهء اخيرة المراتب ، ظهور مىيابد ؛ و اوّل و آخر تجلّيات نور الانوار ، در جوهر ذات قدسيهء او جلوهء انحصار « 19 »
مىنمايد .
و « 20 »
« ميم » - كه حرف ملكوت اعلى و عقل اوّل است - حرف جوهر نفس ناطقهء انسانى « 21 »
و حقيقت محمّديه نيز « 22 »
مىآيد .
و اين سرّى است « 23 »
ربّانى و تعليمى است الهى كه صوفيه از سرمايهء تحصيل و تحقيق آن ، مفلس و كوتاه دست بوده‌اند ؛ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ « 24 »
يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ « 25 »
( 1 ) . س : نألّه .
( 2 ) . ن : - و .
( 3 ) . ن : - عالم .
( 4 ) . پ : همان تا .
( 5 ) . پ : طايمه .
( 6 ) . س : بدؤ .
( 7 ) . ت : بدؤ بمرتبه ؛ س : - مرتبهء .
( 8 ) . پ : والى .
( 9 ) . پ : م .
( 10 ) . ق ، ن : دايره .
( 11 ) . ن : - است .
( 12 ) . ن : - نظام .
( 13 ) . س : - كه .
( 14 ) . ن : - رتبه .
( 15 ) . پ : او .
( 16 ) . پ : - كه .
( 17 ) . م : + ع .
( 18 ) . ق : تفسير .
( 19 ) . س : انحار .
( 20 ) . پ : - و .
( 21 ) . م : انسان .
( 22 ) . ن : - نيز .
( 23 ) . ن : و اين سه نسبت .
( 24 ) . م : إله .
( 25 ) . م : إله .