جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢
ميقات هجدهم لطايف اسرار حرف ميم
ممسك و حافظ « 1 »
و مقيم دوام و مقوّم « 2 »
قوام نظام كلّ است - بر عنايت اولى در اصطلاح راسخين حكما شايع است .
و شريك ما خود در كتاب « برهان » و « طبيعيات » و « الهيات » شفا ، بناى كلام بر اساس اين اصطلاح نهاده است ، و عبارتش را بعينها نقل خواهيم كرد - إن شاء اللّه « 3 »
سبحانه « 4 »
- در حرف « فاء » .
و اين از آن مقوله اصطلاح است كه بر طباع « 5 »
فلكى « طبيعت خامسه » « 6 »
اطلاق كنند ، چنانچه در اشارات و شفا و ما فى مرتبتهما « 7 »
من كتبهم متكرّر الورود است ؛ و بر قوّت عاقله « 8 »
« حاسّهء سادسه » اطلاق كنند ، چنانچه ارسطاطاليس « 9 »
در اثولوجيا كرده است و ما هم در كتب خود كرده‌ايم .
و نيز اين اصطلاح توسّعى در سيّد علوم لسانيه - كه معانى و بيان باشد - بابى است از « 10 »
بلاغت موسوم به صنعت مشاكله « 11 »
و صنعت « 12 »
ازدواج ؛ و اطلاق مكر الهى و كيد الهى مثلا از اين باب است ؛ و الحمد للّه « 13 »
وحده .
( 1 ) . ن : + و معين .
( 2 ) . م : مقدم .
( 3 ) . م : إله .
( 4 ) . پ : + تعالى .
( 5 ) . ن : طبايع .
( 6 ) . ن : - خامس .
( 7 ) . پ : مرتبتها .
( 8 ) . م : قوّهء عاقلهء .
( 9 ) . پ ، ت ، ج ، س ، ق ، م : ارسطوطاليس .
( 10 ) . ن : بابى هست در .
( 11 ) . س : مشكاله .
( 12 ) . ن : بصنعت .
( 13 ) . م : لّه .