جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢١٥
ميقات هفدهم لطايف اسرار كلمهء طيّبهء توحيد
احاطهء استدارت « 1 »
آمده ، « الفات » « 2 »
و اعمدهء « لا مات » مستقيم و دو « 3 »
« هاء » و قواعد « لا مات » مستدير ، همه به حسب حقيقت مقدارى و اتّصال امتدادى از سيلان سريانى و تكرّر ظهورى نقطه بىشوب حلول و دخول ، و شائبهء قيام و حصول / 207 / مرتسم در « 4 »
وضع نطقى تلفّظى بر بسط حنك « 5 »
و فتح شفتين و حبس نفس و اطلاق هوا و اعتدال تضييق و تسليس « 6 »
مخرج با « 7 »
قبض عضلات مقتصر « 8 »
و مراتب عددى مادّهء تركيبش / 208 / منحصر در واحد و خمسه و ثلاثين ؛ واحد عددى - بوحدته العددية و ذاته الشخصية - ظلّ ذات واحد حقّ قيّومى و اوّل تنزّلات وحدت حقيقى احاطى و « 9 »
اطلاقى ؛ « 10 »
چه وحدت حقيقى احاطى اطلاقى « 11 »
از حدود سموت « 12 »
نظر و جهات « 13 »
اشارات عقل متعالى است ؛ و خطوط شعاعى ادراك عقول به سطح حريم كنه ذات او نمىرسد ، بلكه نهايت منفذ سهام نظر و غايت « 14 »
مطمح انظار قياس اذيال ملابس تجلّيات و اطراف مظاهر تنزّلات او تواند بود كه محوضت حقّيت « 15 »
وحدت حقيقى و صرافت اطلاق وجوب ذاتى ، شوائب دويى و ثنويّت « 16 »
را من جميع الوجوه و به جميع اعتبارات از آستان قدّوسيت خود رانده « 17 »
و از بارگاه جلاليت خود دور كرده است ، به خلاف وحدت عددى كه ثنويّت تحليلى اعتبارى را « 18 »
محتمل « 19 »
و متحمّل است « 20 »
.
پس واحد عددى - كه مرتبهء الف است - اوّل مراتب تنزّلات وحدت حقيقى باشد « 21 »
؛ و نسبت سريان و تكرّر « 22 »
حصول او به « 23 »
انواع اعداد در غايت مناسبت با
( 1 ) . پ ، ق م : استداره .
( 2 ) . ن : القاب .
( 3 ) . ن : مستقيم و دال و .
( 4 ) . س : مرتسم و دور .
( 5 ) . پ : حنگ .
( 6 ) . پ : تضيق ؛ ن : تلبس .
( 7 ) . س : بى .
( 8 ) . ق : مفتضر ؛ ن : معتصر .
( 9 ) . س ، ن : - و .
( 10 ) . م : اول تنزّلات وحدت حقيقى اطلاق جهة وحدت حقيقى احاطى اطلاقى .
( 11 ) . ت : - احاطى اطلاقى .
( 12 ) . ن : سموات .
( 13 ) . ن : جهه .
( 14 ) . پ ، م : عنايت .
( 15 ) . ن : حقيقت .
( 16 ) . ن : ثنوايت .
( 17 ) . س : راند .
( 18 ) . ن : - را .
( 19 ) . ن : متحمل .
( 20 ) . ن : - است .
( 21 ) . س : - باشد .
( 22 ) . پ : مكرر .
( 23 ) . س : با ؛ ن : تا .