جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٥

ميقات چهاردهم لطايف اسرار حروف طاء و ياء

مشيّت سيلان و جولان مىفرموده باشد .

و درجهء حرف « ياء » از ضرب « 1 »

درجهء « هاء » كه حرف « 2 »

امر و مشيّت و جود و فعّاليت فيّاض حقّ است - عزّ سلطانه - در درجهء « باء » « 3 »

كه حرف ماهيت « 4 »

و انيّت عقل است ، حاصل مىآيد .

و همچنين از تعشير اعتبار درجهء « الف » - كه حرف امر و ابداع ، و « 5 »

فيض و مشيّت ، و صنع و « 6 »

فعّاليت است - و نيز از جمع « ب » - كه حرف عقل است - با « ح » « 7 »

- كه حرف عالم طبيعت است - و از جمع درجتين « ج » و « ز » « 8 »

- كه هر دو حرف نفس‌اند به دو اعتبار - و از جمع « 9 »

درجهء « دال » - كه حرف طبيعت است - با درجهء « واو » كه حرف عالم عقل است .

و عقد عشره ، كمال مرتبه و نهايت رابعهء عدد و غايت سير و منتهاى تكرّر واحد عددى است ، كه مرتبهء زوجيت اثنين در ميدان عقديتش پنج بار ، و « 10 »

دايريت « 11 »

مرتبهء خمسه دو بار جلوه نموده است .

بناء على ذلك كلّه ، ائمّهء افانين « 12 »

حكمت و اساطين علماى حقيقت ، حرف « ى » « 13 »

را :

[ 1 . ] يك بار از براى نسبت امر ابداعى و فعّاليت ايجادى موجد حقّ و مبدع مطلق - جلّ ذكره - بالإضافة « 14 »

إلى شخصية « 15 »

نظام الكلّ على الإطلاق وضع كرده‌اند .

[ 2 . ] و يك بار ديگر از براى منسوب اليه كه شخص جملى نظام كلّ عوالم وجود باشد ، « 16 »

متقوّم از دو سلسلهء بدويه و عوديه ؛ و هر يك از سلسلتين از پنج مرتبهء متأصّله متحصّل .

( 1 ) . ن : حذب .

( 2 ) . ن : - حرف .

( 3 ) . پ : يا .

( 4 ) . ن : مهيه .

( 5 ) . ق : - و .

( 6 ) . پ : مشيت وضع .

( 7 ) . ق ، ن : ج .

( 8 ) . ن : ن .

( 9 ) . س : جميع .

( 10 ) . ق : + بر .

( 11 ) . ن : داير است .

( 12 ) . ق : اقانين .

( 13 ) . ن : - ى .

( 14 ) . پ : بالاضافته .

( 15 ) . پ : شخصيته ؛ ن : شخصه .

( 16 ) . پ ، ت ، س ، ق : + به اعتبار مراتب مترتّبهء معلولات كه قطر دايرهء كلّ عالم امكان است ؛ م : + و .