جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٩٩
ميقات سيزدهم لطايف اسرار حروف واو ، حاء و زاء
ميقات سيزدهم لطايف اسرار حروف واو ، حاء و زاء
ميقات سيزدهم لطايف اسرار حروف واو ، حاء و زاء
« واو » خماسية المراتب ، سباعية الحروف است ؛ چه تكرار ظاهر - كه مرتبهء درجه است - در مرتبهء بيّنات - كه باطن « 1 »
دقيقه است - يا در بعضى از مراتب بطون - كه ثانيه و ثالثه و رابعه و خامسه است - موجب اسقاط نمىشود « 2 »
- چنانچه در حرف « الف » « 3 »
دانسته آمد - بلكه منشأ اعتبار و مناط ارتفاع است . « 4 »
فلهذا هر يك از « واو » و « ميم » و « نون » را در اقليم نطقى كلامى كه به منزلهء قلب عالم حرفى است ، دايرهء تامّه گرفته‌اند ؛ و در اقليم رقمى كتابى - كه در آن عالم منزلهء جسد دارد « 5 »
- صورت « واو » دايره‌اى است تامّه بر رأس خطّى - بل قوسى - اصغر از نصف دور ؛ و موضوع است مانند « باء » از براى قلم اعلى و يد « 6 »
يمنى كه عقل اوّل است ، بل از براى جملگى « 7 »
عالم عقل ، ولى نه بما هو هو ، و نه به اعتبار طلب اشراق و قبول فيض از جناب متعالى نور الانوار - كه آن جهت و آن اعتبار در موضوع له « 8 »
« باء » « 9 »
ملحوظ بوده است - بلكه به « 10 »
اعتبار فعليت وجوب مستفاد و شعاع ضوء مستعار و به حسب اضافهء افاضيه « 11 »
و نسبت اشراق بر سافلات .
و من حيث عدد الدرجة : تامّ و زوج الفرد .
و « 12 »
من حيث مرتبة الدقيقة : عدد كامل و نهايت ثانيهء عدد و « 13 »
فرد اوّل .
و همچنين من حيث مجموع المرتبتين : فرد اوّل است .
و همچنين من حيث المراتب - باسرها - كه صد و هفتاد و سه است .
و « زاء » « 14 »
مانند « جيم » موضوع آمده از براى نفس اولى كه نفس كلّ است ، بل از
( 1 ) . ت ، س ، ق : + و .
( 2 ) . پ ، ق : + و .
( 3 ) . ن : چنانچه از حروف .
( 4 ) . ن : ارتفاعيت .
( 5 ) . ن : داد .
( 6 ) . پ : مدّ
( 7 ) . ن : حكمى .
( 8 ) . س : موضوع .
( 9 ) . پ : - باء .
( 10 ) . ن : - به .
( 11 ) . پ ، ت ، ج ، م : افاضه ؛ س ، ن : - افاضيه .
( 12 ) . پ ، ت ، ق ، م ، ن : - و .
( 13 ) . ن : - و .
( 14 ) . ج ، زاى ؛ ن : راى .