جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٧٧

ميقات هفتم اقسام وحدت ، و مقابل اعداد و حروف از ديد فيثاغورس

ميقات هفتم اقسام وحدت ، و مقابل اعداد و حروف از ديد فيثاغورس

ميقات هفتم اقسام وحدت ، و مقابل اعداد و حروف از ديد فيثاغورس

فيثاغورس متألّه ، بعد از آنكه وحدت را تقسيم كرده به :

[ 1 . ] وحدت حقيقى قائم به ذات خود كه متعالى است از آنكه وحدت عددى باشد ؛ و آن وحدت ذات بارى است تعالى عزّه .

[ 2 . ] و « 1 »

وحدت قائم به غير ، مستفاد از غير كه « 2 »

آن وحدت عددى است .

و باز وحدت عددى را تقسيم كرده به :

[ 1 . ] وحدت قبل الدهر كه آن وحدت امر بارى تعالى است [ 2 . ] و وحدت مع الدهر و قبل الزمان كه آن « 3 »

وحدت عقل است [ 3 . ] و وحدت بعد الدهر كه آن وحدت نفس است [ 4 . ] و وحدت مع الزمان « 4 »

كه آن وحدت عناصر و مركّبات است « 5 »

گفته است : « المعدود « 6 »

الذى فيه اثنينية « 7 »

؛ و هو أصل المعدودات و مبدأها « 8 »

العقل « 9 »

باعتبار أنّ فيه اعتبارين :

[ 1 . ] اعتبارا من حيث ذاته و أنّه ممكن الوجود بذاته [ 2 . ] و اعتبارا « 10 »

من حيث مبدعه و أنّه واجب الوجود به « 11 »

فقابله الاثنان ؛ و المعدود « 12 »

الذى فيه الذى فيه ثلاثية « 13 »

هو النفس ؛ إذ زاد « 14 »

على الاعتبارين اعتبارا ثالثا « 15 »

؛ و المعدود الذى فيه أربعية « 16 »

هو الطبيعة ؛ إذ زاد « 17 »

على الثلاثة رابعا ، و ثمّ « 18 »

النهاية يعنى نهاية المبادى و ما بعده المركّبات . فما من موجود مركّب إلّا و « 19 »

فيه من

( 1 ) . پ : - و .

( 2 ) . ن : - كه .

( 3 ) . م : اين .

( 4 ) . ن : - كه آن وجدت عقل . . . مع الزمان .

( 5 ) . ن : - است .

( 6 ) . پ ، ت ، ج ، س ، ق ، ن : العدد ؛ حاشيهء نسخه‌هاى « ت » ، « ج » و « س » : المعدود .

( 7 ) . ق : اثنيته .

( 8 ) . الملل و النحل : + هو .

( 9 ) . پ : الفضل .

( 10 ) . س : اعتبار ؛ ن : - و أنّه ممكن الوجود بذاته و اعتبارا .

( 11 ) . پ ، ن : - به

( 12 ) . ن : المعدودى .

( 13 ) . ن : ثلثه .

( 14 ) . ن : ازداد .

( 15 ) . س : ثالث .

( 16 ) . ن : اربعه .

( 17 ) . ن : ازداد .

( 18 ) . حاشيهء « ت » : ثم ؛ حاشيهء « س » : و ثمّ ؛ پ ، ت ، ج ، س ، ق ، م : تم .

( 19 ) . ن : - و .