جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢

ميقات پنجم مدلول اصول مراتب اعداد و برخى از حروف ، بنا بر حكمت يمانى

جملى او نخواهد بود .

و مرتبهء اثنين و حرف « ب » « 1 »

از براى اثر و متعلّق حرف الف است - كه عقل اوّل باشد - به اعتبار جوهر ذات و ماهيت « 2 »

امكانى كه به آن « 3 »

اعتبار رو در جناب مقدّس بارى - تعالى عزّه « 4 »

- دارد و از فعّاليت رحمت وجوبى بارى و قابليت مرتبهء امكانى « 5 »

او در جوهر هويّت « 6 »

او ميان وجوب بالغير و جواز بالذات و همچنين ميان « 7 »

مفهوم ما بالفعل و مفهوم ما بالقوّه ، عقد نكاح سارى در جميع ذرارى واقع شده ، از « 8 »

ازدواج « 9 »

آنها تولّد « 10 »

انّيت او به حصول پيوسته است ؛ و حرف « ب » را از جنسين عاليين - جوهر و عرض - و عقد « 11 »

نكاح بينهما نيز كنايت مىتوان گرفت .

و مرتبهء ستّه و حرف « و » ايضا از براى ذات عقل اوّل است . فامّا نه به اعتبار جوهر حقيقت ، و نه « 12 »

به اعتبار روى ذات در جهت جنبهء عاليه و نسبت حقيقت به آستان كبرياى متعالى ، بل به اعتبار التفات به جنبهء سافله و لحاظ آنكه ذات فعليت يافتهء او به حسب فيضى كه از جناب مفيض حقّ گرفته ، و وجوبى كه از آستان جاعل مطلق استفاده كرده - بإذن اللّه سبحانه « 13 »

- وسيلهء افاضهء رحمت الهى و واسطهء ايصال جود نامتناهى در حقّ سافلات - كه دور افتادگان وادى نقص قابليت « 14 »

و ضعف استحقاق آمده‌اند - مىشود « 15 »

؛ / 190 / و چون مرتبتين « 16 »

اثنين و ستّه ، هر دو مخصوص يك ذات‌اند به دو اعتبار ، پس مقتضاى اين دقيقه آن باشد كه صورت رقم هر دو مرتبه يكى بوده باشد به اختلاف جهتين : يمين و شمال .

و على هذا السبيل : مرتبهء ثلاثه و « 17 »

حرف « جيم » ، و نيز مرتبهء سبعه و حرف « زاء »

( 1 ) . س : ف .

( 2 ) . ن : مهيت .

( 3 ) . ن : + جوهر ذات و ماهية امكانى كه به آن .

( 4 ) . پ ، م : - عزّه .

( 5 ) . پ : + از .

( 6 ) . ن : - هويّت .

( 7 ) . ن : - ميان .

( 8 ) . پ : - از .

( 9 ) . ن : ادواج .

( 10 ) . ن : تو .

( 11 ) . پ ، ق : + و .

( 12 ) . س : به .

( 13 ) . ق : + و نعالى .

( 14 ) . س : فابليّت .

( 15 ) . ن : ميشوند .

( 16 ) . ن : مرتبين .

( 17 ) . ن : - و .