جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٥٥
ميقات « 1 » ( 1 ) . پ : الميقات . اوّل ملاك افاضه و مناط ايجاد هويّات
ميقات « 1 » ( 1 ) . پ : الميقات . اوّل ملاك افاضه و مناط ايجاد هويّات
ميقات « 1 »
اوّل ملاك افاضه و مناط ايجاد هويّات
در مقامات « 2 »
برهانيهء علم الهى ، قارع « 3 »
اسماع « 4 »
متعلّمين شده خواهد بود كه : مرتبهء كنه ذات قدّوسى - جلّت عظمته - ما به الانكشاف و صورت علميهء حضوريهء « 5 »
جميع موجودات و متصوّرات است - خواه كبير و خواه صغير ، « 6 »
و خواه كلّيات و خواه جزئيات ، و خواه معقولات و خواه محسوسات - و ذات حقّش - عظم سلطانه - عليمى « 7 »
است كه در علم حضورى او به جميع معلولات « 8 »
الى اقصى « 9 »
الوجود ، وجود « 10 »
و عدم معلوم « 11 »
يكسان است . چه علم او به هر « 12 »
معلول « 13 »
شخصى ، علمى است فعلى از رهگذر احاطه « 14 »
به علل و اسباب متأدّيهء به هويّت شخصى آن معلول ، من جهة علمه سبحانه بنفس ذاته الحقّة القدّوسية ، نه علمى « 15 »
انفعالى مستفاد « 16 »
از وجود معلوم « 17 »
؛ و علم محيط او - تعالى شأنه - به وجه خيريت هر هويّتى و لابدّيت « 18 »
( 1 ) . پ : الميقات .
( 2 ) . ن : ميقات .
( 3 ) . پ : فارغ .
( 4 ) . س : - اسماع .
( 5 ) . م : + بسيط الحقيقه كل الأشياء بنحو الاشرف و الاعلى .
( 6 ) . م : خواه صغيره و خواه كبيره .
( 7 ) . پ و ت : عليم .
( 8 ) . ن : معاملات .
( 9 ) . ن : الاقصى .
( 10 ) . پ : - وجود .
( 11 ) . م : معلول .
( 12 ) . س ، ق ، م ، ن : بهر .
( 13 ) . پ ، م : معلولى .
( 14 ) . پ ، ت ، ج ، س ، ق ، ن : احاطت .
( 15 ) . ق ، ن : علم .
( 16 ) . پ : مستعار .
( 17 ) . س : معلول .
( 18 ) . پ : لايديّت .