جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤
تكملة « 19 » ( 19 ) . پ : اقتباس . الجذوة « 20 » ( 20 ) . در نسخهء « م » به جاى « تكملة الجذوة » عبارت « ميقات » به كار رفته است . مراتب متطابقهء مقولهء حرف
- كه مناط ايجاد آنها « 1 »
باشد - مىشود .
دوّم « 2 »
: لفظى قولى كه به مقدار خصوصيات « 3 »
حركات و سكونات عضلات و آلات ، و به حسب اختلاف « 4 »
طبقات مخارج « 5 »
- از حناجر و لهوات و « 6 »
السنه و شفهات - هوا « 7 »
تنفّس « 8 »
را « 9 »
عارض شده ، بر مجالى « 10 »
اسماع جلوهء ظهور نموده ، مراتب حقايق و هويّات و ممكنات و ممتنعات را حكايت مىكند ؛ و عقول و نفوس بنى نوع انسان « 11 »
را بر جميع ذرّات عوالم آفاق و انفس مطّلع مىسازد ، و از اسرار « 12 »
نظام كلّ « 13 »
- من الآزال الى الآباد - خبر مىدهد .
سيّم « 14 »
: رقمى « 15 »
كتابى كه به دستيارى اصابع و انامل بر الواح كتب و صفايح « 16 »
اوراق ، صورت تصوير و تسطير « 17 »
مىپذيرد « 18 »
؛ و بر الباب « 19 »
بصاير و احداق « 20 »
ابصار كشف رموز حقايق و هتك استار اسرار مىكند « 21 »
.
روح حرف مرتبهء عددى ، و قلبش صورت نطقى كلامى ، و جسدش صورت رقمى كتابى است .
و كمّيت ارقام حروف بيست و هشت صورت اصلى و بيست و دو نقطهء فرعى است كه مجموع پنجاه رقم باشد :
بيست و هشت مرتبهء ثانيهء عدد تامّ است .
و بيست و « 22 »
دو مزاج عدد بيست « 23 »
كه عقد « 24 »
ثانى عشرات « 25 »
، و مسطّح مرتبهء كمال عدد ، و عدد « 26 »
مستدير است .
( 1 ) . پ : اينها .
( 2 ) . ج ، م ، ن : دويم .
( 3 ) . م : خصوصيت .
( 4 ) . ت ، ق : - اختلاف .
( 5 ) . پ : متخارج .
( 6 ) . پ ، س ، م : - و .
( 7 ) . م : هواء ؛ ن : هوائى .
( 8 ) . پ : لهوات دانسته و سقهات هواى نفس .
( 9 ) . س : - را .
( 10 ) . ن : حمالى .
( 11 ) . پ : انسانى .
( 12 ) . ق : + و .
( 13 ) . ن : + وجود .
( 14 ) . ت ، س ، ق ، م : سيوم .
( 15 ) . ن : رقم .
( 16 ) . ت : صقايح .
( 17 ) . ق : تسطيرى ؛ ن : - تصوير و تسطير .
( 18 ) . ن : پذيرد .
( 19 ) . ن : ارباب .
( 20 ) . پ : اصداق .
( 21 ) . ق : مىكنند .
( 22 ) . س : - و .
( 23 ) . حاشيهء « م » : [ مزاج ] عنصرى است .
( 24 ) . پ : مزاج عنصر است كه عدد .
( 25 ) . م : عشراتست .
( 26 ) . س : - و عدد .