جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٣١

لامعة الجذوة حقيقت حرف ، و ارتباط حروف با اعداد و اعيان خارجى

نظام اكمل وجود كه عين مرتبهء ذات قيّومى است « 1 »

؛ همچنانكه نفس انسانى ، حامل حروف و كلمات « 2 »

، منبعث « 3 »

است از مجموع علم و اجماع شوق متأكّد ؛ و اعتبار ايجاد و ايجاب مجعول به علم و اختيار ، صفت ذات « 4 »

و شأن حقيقت « 5 »

و سنّت « 6 »

رحمت « 7 »

جاعل قيّوم واجب بالذات است « 8 »

؛ و اعتبار وجود و وجوب و موجوديت « 9 »

و واجبيت « 10 »

، صفت « 11 »

ذات مجعول ممكن بالذات « 12 »

واجب بالغير ؛ و اصل ذات معلول « 13 »

مجعول نيز - بما هو معلول مجعول - از شئون « 14 »

و نعوت و حيثيات و اعتبارات ذات جاعل است .

و چون مستبين آمد كه مطلق امر ايجادى و قول لكِنْ نفس رحمانى است ؛ « 15 »

و اين اطلاق در حديث شريف و سنّت كريمهء رسول كريم « 16 »

صلّى اللّه عليه و آله و سلّم « 17 »

وارد آمده است كه : « إنّى لأجد نفس الرحمن من قبل اليمن « 18 »

» / 150 / و مراتب ايجادات « 19 »

معلولات بخصوصياتها ، تقاطيع خصوصيات حروف و كلمات كتاب وجود . پس منصرح « 20 »

شد كه ذات حقّ قيّومى ، متكلّمى است كه ذوات موجودات ، اقاويل و كلمات و حروف و الفاظ اوست ؛ و اين معنى در نصوص احاديث اوصياى طاهرين - صلوات اللّه و تسليماته « 21 »

على أرواحهم و أجسادهم - « 22 »

بخصوص سمت ورود يافته است .

سابعهم ، مولانا الكاظم ، موسى بن جعفر عليه السّلام « 23 »

در دعاى موسوم به « دعاى مستجاب » كه سيّد فقيه معظّم ، ابو القاسم رضىّ الدين علىّ بن طاوس « 24 »

- رضى اللّه تعالى « 25 »

( 1 ) . پ : قيوميّت ؛ ق : قيومست .

( 2 ) . ن : + انسانى .

( 3 ) . م : منبعثه .

( 4 ) . س : - ذات .

( 5 ) . ن : - حقيقت .

( 6 ) . پ : نسبت .

( 7 ) . پ ، ت : + و .

( 8 ) . م : - است .

( 9 ) . ن : موجود است .

( 10 ) . پ ، ت : واجبيت و ؛ ن : واجبست و .

( 11 ) . ج : وصف .

( 12 ) . ن : - بالذات .

( 13 ) . س : ميلول .

( 14 ) . پ : شنيدن ؛ ق : شيون .

( 15 ) . س : رحمانيت .

( 16 ) . پ : - كريم .

( 17 ) . م : صلى الله عليه و آله .

( 18 ) . ن : اليمين .

( 19 ) . س : + و .

( 20 ) . پ و ق : متصرح .

( 21 ) . ن : سلامه .

( 22 ) . پ : صلوات اللّه عليهم أجمعين .

( 23 ) . پ ، ت ، ج ، س ، ق ، م : عليه السلام .

( 24 ) . م : طاوس .

( 25 ) . م ، ن : - تعالى .