جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١١٠
الجذوة العاشرة حقيقت عدد و مراتب و ويژگيهاى آن
هشت » ، و در مراتب دور « 1 »
مركّبات عقود مئات « 2 »
« چهار صد و نود و « 3 »
شش » ، و در مركّبات مرتبهء آحاد الوف « هشت هزار و صد و بيست و هشت » .
و مبلغ اجزاى عادّهء هر عددى ، معشوق و باطن و سرّ « 4 »
و « 5 »
مزاج و روح سارى در جسد « 6 »
آن عدد است . پس « عدد تامّ » عاشق مرتبهء خويش است ؛ و « عدد زايد » عاشق آن مرتبهء زايده كه روح جسد و قوام مزاج و مبلغ اجزاى اوست ، مانند : دوازده و شانزده و بيست « 7 »
و بيست و دو ؛ و « 8 »
« عدد ناقص » عاشق آن مرتبهء ناقصه كه روح و مزاج و مجموع اجزاى اوست ، مانند : هشت و هفت و چهارده و ده .
و اعداد متحابّه - كه امام الحكماء ، افلاطون الهى در استقراى خواصّ آنها توغّلى بالغ كرده است - نسبت به يكديگر متجاذب و متعاشق و « 9 »
به سمت يكديگر متوجه و متحارك‌اند ؛ و آن عبارت است از هر دو عدد زايد و ناقص كه مبلغ اجزاى زايد مساوى ناقص و « 10 »
مبلغ اجزاى ناقص مساوى زايد بوده باشد ، مانند :
[ 1 . ] دويست و بيست « 11 »
، و دويست و هشتاد و چهار كه ابتداى عددين متحابّين از ايشان است ؛ و در اقلّ از آن استخراج اعداد متحابّه صورت امكان ندارد ؛ و جمع شانزده مرتبه بر تتالى « 12 »
و توالى « 13 »
طبيعى از بيست و چهار تا سى و نه بر مجموع هر دو مشتمل : هشت « 14 »
اوّل - كه تا سى و يك باشد - بر دويست و بيست - كه عدد زايد و « 15 »
منسوب به محبوب است - و هشت اخير - كه تا سى و نه باشد - بر دويست و هشتاد و « 16 »
چهار - كه عدد ناقص و منسوب به محبّ است - نه بر عكس ، چنان كه بعضى / 138 / از افاضل مقلّدين در رسالهء انموذج « 17 »
العلوم توهّم كرده است .
( 1 ) . پ : مراتب و در .
( 2 ) . پ : مأة .
( 3 ) . س : - و .
( 4 ) . پ : ستر .
( 5 ) . ن : - و .
( 6 ) . م : جد .
( 7 ) . پ : - و بيست .
( 8 ) . پ : - و .
( 9 ) . ق : - و .
( 10 ) . ن : - مبلغ اجزاى زايد مساوى ناقص .
( 11 ) . ن : - و بيست .
( 12 ) . ن : تعالى .
( 13 ) . پ : بر ثانى و ثوانى .
( 14 ) . م : است .
( 15 ) . ج ، ن : - و .
( 16 ) . ج ، ن : - و .
( 17 ) . پ ، ق ، م : انموزج .