جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤
فلذة « 1 » ( 1 ) . پ : فلذ . الجذوة ابداع ، اختراع ، صنع و تكوين
الكلّية « 1 »
للمبدإ الحقّ الأوّل « 2 »
إليها « 3 »
أنّه الذى له الخلق و الأمر « 4 »
. فالأمر « 5 »
متعلّق بكلّ ذى إدراك ، و الخلق متعلّق بكلّ ذى تسخير . » / 135 /
پس امر افاضهء فيّاض على الاطلاق « 6 »
نسبت به نظام كلّ جملهء « 7 »
موجودات و نسبت به عالم عقول محضه « ابداع » ؛ و نسبت به كلّ عالم مجرّدات - كه مجموع عالم عقلى و « 8 »
نفسى است - « امر » ؛ و نسبت به عموم عالم « 9 »
جسمانيات « خلق » ؛ و نسبت به كيانيات فاسده على التخصيص « تكوين » است .
و باز به وجهى ديگر : امر الهى در عالم خلق منقسم است به : امر تكوينى صنعى ايجادى و امر تدوينى حكمى « 10 »
تشريعى .
و ذات قيّومى وجوبى - عزّ سلطانه - در ابداع نظام جملى كلّ و همچنين در ابداع افضل اجزاى نظام كلّ - كه مجعول اوّل باشد - فاعل تامّ و غايت « 11 »
قريب است .
و در افاضهء ساير اجزاى عالم امر و عالم خلق و عامّهء « 12 »
ذرّات نظام وجود ، صانع ذات و غاية « 13 »
الغايات صنع و ايجاد است .
و همچنانچه در امر تكوينى ايجادى ، منتهى الغايات و مصير الاغراض « 14 »
است ؛ در امر تدوينى تشريعى « 15 »
نيز غاية الغايات المتسلسلة و غرض الاغراض « 16 »
المترتّبة ، نفس ذات قدّوسى « 17 »
قيّومى اوست .
پس به اين وجه نيز جناب متعالىاش اوّل و آخر ، و مبدأ و معاد نظام وجود و « 18 »
ذرّات اجزاى نظام باشد : وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى / 136 / ؛ و اين وجهى « 19 »
ديگر است در اوّليت و آخريت ، و مبدئيت و معاديت جناب احديت حقّه‌اش ، وراى وجوهى كه در جذوات « 20 »
سابقه ، سبق تقرير يافت ؛ و الحمد للّه وحده .
( 1 ) . پ ، م : + بما هى كاينه .
( 2 ) . الرسالة النيروزية : - الاوّل .
( 3 ) . حاشيهء دو نسخهء « ت » و « ج » : فاسدة إلى المبدأ الحقّ الأوّل لها .
( 4 ) . الرسالة النيروزية : الأمر و الخلق ؛ م : - و الأمر .
( 5 ) . ن : و الامر .
( 6 ) . پ : + و .
( 7 ) . ن : بجملة .
( 8 ) . ن : + عالم .
( 9 ) . س : - عالم .
( 10 ) . پ : حكم .
( 11 ) . پ : عنايت .
( 12 ) . ق : - عامّه .
( 13 ) . ن : غاريه .
( 14 ) . ن : الاعراض .
( 15 ) . پ : تشريع .
( 16 ) . پ : عرض الاعراض .
( 17 ) . پ : قدّوسى .
( 18 ) . ق : - و .
( 19 ) . پ ، ق : وجه .
( 20 ) . س : + با .