جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ١٠١
فلذة « 1 » ( 1 ) . پ : فلذ . الجذوة ابداع ، اختراع ، صنع و تكوين
متن واقع از جوف ليس به حسب حدوث ذاتى و از كتم عدم صريح به حسب حدوث دهرى مسبوقا « 1 »
بالمادّة مسبوقية بالطبع .
و « تكوين » : اخراج هويّات « 2 »
حوادث كونيه است از بقعهء عدم زمانى و ايقاع وجود زمانى در حصّه‌اى از زمان ، مسبوق به وجود مادّه و « 3 »
به زمان عدم مسبوقية زمانية .
و فريقى ، ضروب جعل و ايجاد را سه گرفته‌اند « 4 »
و صنع و تكوين را يك نوع اعتبار كرده‌اند متعلّق به حوادث زمانيه به دو اعتبار مختلف : « صنع » به حسب اعتبار حدوث دهرى ، و « تكوين » به حسب اعتبار حدوث زمانى .
و ما در صحيفهء ملكوتيه - كه كتاب ايماضات و تشريفات است « 5 »
- و در كتاب تقويم الإيمان و در رواشح سماويّه / 132 / طريق تثليث را « 6 »
اختيار كرده « 7 »
، مذهب « 8 »
ساخته‌ايم ؛ و احداث را مستوعب انواع ثلاثه داشته ، گفته‌ايم : مطلق جعل و « 9 »
افاضه يا احداث دهرى است - و آن منقسم است به ابداع و اختراع - يا احداث زمانى « 10 »
- و آن تكوين است - و صنع « 11 »
را تارة مقابل تكوين و شامل ابداع و اختراع گرفته و تارة تخصيص به تكوين كرده‌ايم ، و لكن باعتبار الإحداث فى الدهر لا باعتبار « 12 »
الإيقاع فى الزمان .
و به اتّفاق « ابداع » افضل انواع است و افضل ابداعات ابداع « 13 »
عقل اوّل « 14 »
.
و در طريق تثليث ، مسلكى « 15 »
ديگر هست كه انواع ثلاثه را ابداع و تكوين و احداث گيرند : « احداث » افاضهء وجود زمانى مسبوق به زمان ؛ و « تكوين » افاضهء وجود مادّى مسبوق به مادّه بالذات لا بالزمان ؛ و هر يك مقابل ابداع از وجهى ؛ و ابداع بر هر دو مقدّم « 16 »
. چه حصول مادّه به تكوين ، و حصول زمان به احداث ، صورت امكان ندارد ؛
( 1 ) . س : مسبوق .
( 2 ) . ن : هويت .
( 3 ) . ق : - و .
( 4 ) . پ : گرفته .
( 5 ) . س : - است .
( 6 ) . پ ، ت ، س ، ق : - را .
( 7 ) . پ : كرده‌اند .
( 8 ) . پ : - مذهب .
( 9 ) . ن : - و .
( 10 ) . ن : + است .
( 11 ) . پ : ضع .
( 12 ) . ن : با اعتبار .
( 13 ) . ج ، ن : متقدم .
( 14 ) . ن : - اوّل .
( 15 ) . م : مسلك .
( 16 ) . ت ، ن : متقدم .