جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

الجذوة التاسعة وجود مطلق ، وجود جايزات ، صدور ، افاضه ، جعل و ايجاد

به شرط محمول است « 1 »

و هيچ عقدى فعلى از آن منسلخ نيست - عارض مىشود ؛ و « 2 »

اين است كه گفته‌اند : « كلّ ممكن محفوف بوجوبين : سابق و لا حق . » / 126 /

و جاعليات حقيقيه - كه به ازاى خصوصيات مجعولات است - تنزّلات و تجلّيات جاعليت حقّ است « 3 »

كه عين ذات جاعل على الاطلاق و با جميع مجعولات و معلولات بر نسبت واحده است .

و صوفيه - بنا بر اصول و مصطلحات خود - مىگويند : وحدت مطلقهء ذاتيه - كه « 4 »

از آن متعالى است كه مدلول صفتى و اسمى و معبّر عنه عبارتى و تعبيرى باشد - چون خواست كه از غيب هويّت و كنه كمون « 5 »

تنزّل نموده ، متوجّه مراتب « 6 »

بروز و حضرات ظهور گردد ، به خصوصيتى و تعيّنى محتجب شد كه از خلوت محوضت « 7 »

اطلاق غير معلوم الكنه و مكمن « 8 »

صرافت وحدت غير متناهية الشدّة « 9 »

بيرون آيد .

پس آن خصوصيت را در نظر عقل دو اعتبار حاصل باشد :

[ 1 . ] اعتبارى « 10 »

نسبت به ذات خود كه ساتر « 11 »

اطلاق حقيقة الحقائق است « 12 »

؛ و به اين اعتبار تعيّنش « 13 »

نامند .

[ 2 . ] و « 14 »

اعتبارى نسبت به ذات حقيقة الحقائق كه مظهر نور و محلّ جلوهء شعاع ظهور آن « 15 »

حقيقت شده است ؛ و « 16 »

به اين اعتبار تجلّيش خوانند .

و مراتب ذات حقيقة الحقائق پنج است :

[ 1 . ] غيب « 17 »

هويّت [ 2 . ] و احديت [ 3 . ] و واحديت [ 4 . ] و حقيقت محمّديه

( 1 ) . ق : شرط محموليت .

( 2 ) . پ ، م : - و .

( 3 ) . م : حقند .

( 4 ) . ن : - كه .

( 5 ) . پ : مكون ؛ ن : بكون .

( 6 ) . پ ، ت : مرايت ؛ ن : - مراتب .

( 7 ) . ق : محضويت .

( 8 ) . پ ، س : ممكن .

( 9 ) . پ : مشاهيه انشده ؛ ن : مشابهة الشدة .

( 10 ) . ق : اعتبار .

( 11 ) . پ ، ن : ساير .

( 12 ) . پ ، ق : - است .

( 13 ) . پ : تفتيش .

( 14 ) . س : + به .

( 15 ) . پ : او .

( 16 ) . پ ، ت ، ق : - و .

( 17 ) . ت : غيبت .