جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٩٦
الجذوة التاسعة وجود مطلق ، وجود جايزات ، صدور ، افاضه ، جعل و ايجاد
حسب خصوصيت ذات معلول ، نه آنكه عين مرتبهء ذات علّت باشد ؛ و افاضهء معلول اوّل بخصوصه كمال مطلق نيست تا عين مرتبهء ذات جاعل على الاطلاق بوده باشد ؛ و « 1 »
چگونه آن « 2 »
عين ذات جاعل حقّ تواند بود و حال آنكه ذات قيّومى جاعل حقّ از وحدت عددى متعالى است - چنانچه « 3 »
در « جذوهء « 4 »
رابعه » سبق ذكر يافت - و وحدت افاضهء « 5 »
معلول اوّل عددى است بر وفق وحدت معلول اوّل ، و جاعليت به اين معنى است كه « 6 »
در قرآن حكيم امر و قول : كُنْ تعبير از آن آمده است : إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ / 124 / و عالم مجرّدات را از آن « عالم امر » ناميده‌اند كه وجود آن به « 7 »
محض امر الهى است « 8 »
و قول كُنْ بىمادّه‌اى كه حامل « 9 »
جوهر ذات و « 10 »
استعدادى كه مستدعى فعليت تقرّر بوده باشد .
سيّم « 11 »
: جاعليت حقّ كه كمال مطلق وجود « 12 »
بما هو وجود و « 13 »
عين مرتبهء ذات موجود حقّ است ، عزّ مجده .
و ذلك كونه - سبحانه - فى مرتبة ذاته بحيث تجب و تصدر « 14 »
عنه خيرات نظام الوجود على الإطلاق ، و يفيض عنه كلّ وجود و « 15 »
كلّ كمال وجود .
و جاعليت به اين معنى ، مبدأ جاعليت به معنى دوّم « 16 »
است ؛ همچنانكه جاعليت به معنى دوّم « 17 »
، مبدأ ذات « 18 »
مجعول و جاعليت اضافى است .
و وجوب مجعول از جاعليت حقيقى ، وجوب سابق « 19 »
است كه : « الشيء ما لم يجب لم يوجد » / 125 / و چون به دايرهء فعليت آمد « 20 »
، وجوب لا حق نيز - كه ضرورت
( 1 ) . ق : - و .
( 2 ) . پ ، ت ، س ، ق : م : - آن .
( 3 ) . م : چنان كه .
( 4 ) . ن : خذوه .
( 5 ) . س : افاضيه .
( 6 ) . م : چه .
( 7 ) . ق : - به .
( 8 ) . ق : امر الهيت .
( 9 ) . پ ، ت ، ق : جاعل .
( 10 ) . ن : - و .
( 11 ) . پ ، ت ، س ، ق ، م : سيوم .
( 12 ) . پ ، ت ، ق : موجود .
( 13 ) . ن : - و .
( 14 ) . پ ، ق ، م : يجب و يصدر .
( 15 ) . پ : - و .
( 16 ) . ج ، م : دويم .
( 17 ) . ج ، م : دويم .
( 18 ) . ن : - به معنى دوّم مبدأ ذات .
( 19 ) . س : سيابق .
( 20 ) . س : آمده .