جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٩٣
الجذوة التاسعة وجود مطلق ، وجود جايزات ، صدور ، افاضه ، جعل و ايجاد
الجذوة التاسعة وجود مطلق ، وجود جايزات ، صدور ، افاضه ، جعل و ايجاد
الجذوة التاسعة وجود مطلق ، وجود جايزات ، صدور ، افاضه ، جعل و ايجاد
وجود مطلق ، عين ذات قيّوم واجب بالذات است كه منتزع منه موجوديت و مطابق انتزاع كنه ذات حقّ است بىحيثيتى تقييدى يا تعليلى . چه « وجود » شرح ذات متقرّره « 1 »
، و حكايت حقّيت « 2 »
نفس ذات است « 3 »
، نه وصفى عينى يا ذهنى قائم به ذات متقرّر . پس « 4 »
هرگاه ذات « 5 »
به نفس ذات متقرّر بوده باشد ، موجوديت از كنه ذات منتزع خواهد بود ، من غير حيثية « 6 »
وراء نفس الذات أصلا لا تقييدية و لا تعليلية .
و امّا ذات جايز ، چون حقّيت « 7 »
و تقرّر من تلقاء الجاعل دارد « 8 »
نه به حسب جوهر ذات ؛ پس لا محاله ، مطابق انتزاع موجوديت از جايزات حيثيت ارتباط و استناد به ذات حقّ باشد ، نه حيثيت جوهر ذات ؛ و « 9 »
وجودات ممكنات تجلّيات « 10 »
وجود « 11 »
حقّ و حقّيت « 12 »
جايزات تنزّلات « 13 »
حقّيت حقّهء قيّوم مطلق ؛ و هويّات عوالم « 14 »
مجعوليت مجالى و مظاهر هويّت حقيقى جاعل على الاطلاق‌اند ، من حيث نسبة « 15 »
الصدور و الارتباط ، لا من حيث التلبّس و الاتّحاد .
و « 16 »
ذوق بعضى از متألّهين / 121 / « 17 »
كه « 18 »
: « موجوديت « 19 »
ممكنات نسبت انتزاعى « 20 »
نيست ، بلكه نسبت اشتقاق جعلى است « 21 »
از قبيل « 22 »
مشمشيت « 23 »
مشمش « 24 »
و حدّاديت حدّاد » ؛ و مشرب صوفيه كه : « نسبت هويّات باطلة الذوات
( 1 ) . ن : مقرّره .
( 2 ) . پ ، ت ، ق : حقيقت .
( 3 ) . پ : - است .
( 4 ) . پ ، ت ، س ، ق ، ن : - پس .
( 5 ) . م : - ذات .
( 6 ) . پ : حيثيت .
( 7 ) . ق : حقيقت .
( 8 ) . ن : + و .
( 9 ) . پ ، ت ، س ، ق : - و .
( 10 ) . ن : كلّيات .
( 11 ) . س : + جو .
( 12 ) . پ ، ق ، ن : حقيقت .
( 13 ) . پ : شرلات ؛ ت : زلات .
( 14 ) . پ : عالم .
( 15 ) . پ : نسبته .
( 16 ) . ق : + به .
( 17 ) . ن : مبالهين .
( 18 ) . ق : - كه .
( 19 ) . ن : موجودات .
( 20 ) . پ : اشراعى .
( 21 ) . پ ، ق : جعليت .
( 22 ) . پ ، ت : قبل .
( 23 ) . پ ، ج ، ق : مشمّسيت ؛ ت : مشمّسيت ؛ س : مسمّسيّت ؛ م : مشمّشيت ؛ ن : مشمسيّت .
( 24 ) . پ ، ت ، س : مشمس ؛ ج : مشمّس ؛ ق : شمس ؛ ن : مشمّس .