جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٩٢

لامعة الجذوة جاعل تامّ نظام جملى و معلولهايش ؛ و لزوم ارتباط ميانهء عوالم هستى و تطابق و تلازم آنها

ترياقات كبيره ، و عدد به منزلهء مزاج و صورت نوعى ؛ و نيز « 1 »

به منزلهء حوض آبى كه در آن غسل ارتماسى كنند ، اگر عمق آب زياده از حدّ « 2 »

باشد ، موجب غرق مىشود ؛ و اگر كم ، غوطه خوردن ميسّر نيست . عدد نيز همين حكم دارد .

و گفته‌اند : « الأعداد « 3 »

أرواح « 4 »

، و الحروف أشباح ، و العدد كأسنان المفتاح إذا نقصت « 5 »

أو زادت لا يفتح « 6 »

الباب ؛ و الزيادة على العدد المطلوب إسراف ، و النقص منه إخلال « 7 »

. »

يكى از مشايخ روايت مىكرد كه : « إنّ فى سورة « يس » اسما « 8 »

يبرئ به « 9 »

الأكمه و الأبرص ؛ و فيها « 10 »

اسم من دعا به « 11 »

طار فى الهواء .

قيل له : أ رأيت لو دعا إنسان ب « يس » « 12 »

كلّها « 13 »

يعطى شيئا من ذلك ؟

فقال « 14 »

: لو جاء رجل إلى دكّان صيدلانىّ « 15 »

، فأخذ كلّ شىء عنده ، فشربه « 16 »

لدائه ، أ كان ينفعه ؟ كذلك هذه الأسماء لا تفتح « 17 »

أسرارها إلّا لمن « 18 »

عرفها بأعيانها . »

( 1 ) . س : - نيز .

( 2 ) . ن : - از حدّ .

( 3 ) . م : العدد .

( 4 ) . ن : ازواج .

( 5 ) . ن : نقضت .

( 6 ) . ن : لا بفتح .

( 7 ) . ن : اخلاف .

( 8 ) . ق : اسماء .

( 9 ) . ق : - به .

( 10 ) . ن : قيها .

( 11 ) . ن : دعائه .

( 12 ) . ن : يلبس .

( 13 ) . ت ، س ، م ، ن : + أ .

( 14 ) . م : + له .

( 15 ) . پ : صيدلافى .

( 16 ) . پ : فتريه ؛ ق : فتسريه .

( 17 ) . ق : لا يفتح .

( 18 ) . م : من .