جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٨٩
لامعة الجذوة جاعل تامّ نظام جملى و معلولهايش ؛ و لزوم ارتباط ميانهء عوالم هستى و تطابق و تلازم آنها
است - ظلّ مطلق عالم حمد آمده است . به اعتبار نسب « 1 »
اشراقات عقليهء ممتزجه و لوازم اشعّهء قدسيهء منعكسه و « 2 »
ازدواج شروقات و انعكاسات و اعتلاقات و ابتهاجات « 3 »
باز « 4 »
در عالم ملك « 5 »
عالم طبايع اربع اسطقسّيه « 6 »
با آنچه « 7 »
در اقطار و آفاق و ارباع و اقطاع دارد « 8 »
از نسب « 9 »
ممتزجه و هيئات « 10 »
مزدوجه به حسب صور و كمالات و كمّيات « 11 »
و كيفيات و اوضاع و اضافات ، مؤتمّ و مقتدى است « 12 »
به عالم طبيعت خامسهء / 116 / فلكيه با « 13 »
آنچه « 14 »
آنجاست از نسب « 15 »
حركات شريفهء مستديره و اضافات اوضاع مونقهء بهيجه ؛ و طباع ما بالقوّه اينجا قائم به جوهر ذات هيولاى واحد بالشخص ، صاحب وحدت شخصيهء مبهمه است و آنجا به حركت مستديره .
و يكى از تفاسير لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا / 117 / مبتنى بر ملاحظهء اين تلازم و تساوق است ، « 16 »
چنان كه در كتاب تقديسات و كتاب تقويم الإيمان / 118 / ذكر كردهايم « 17 »
.
و بالجمله : به تقدير الهى و حكمت قيّومى ، خصوصيات آن عالم مستلزم و مستتبع خصوصيات اين عالم است ، همچنانكه مزاج فلفل - مثلا - مستتبع حدوث حرارت است در بدن انسان .
و حديث شريف نبوىّ : « من آمن بالنجوم فقد كفر » / 119 / و حديث قدسى : « من قال مطرنا « 18 »
بفضل اللّه و برحمته ، فذاك مؤمن بى و كافر بالكواكب ؛ و من قال مطرنا بنوء « 19 »
كذا ، فذلك كافر بى و مؤمن بالكواكب » / 120 / با اين منافاتى « 20 »
ندارد ، بلكه نظر در نجوم به احكام « 21 »
خمسه منقسم مىشود : واجب و حرام و مندوب و مكروه و مباح « 22 »
.
( 1 ) . پ ، ق : نسبت .
( 2 ) . ن : - و .
( 3 ) . پ : ابتهاج .
( 4 ) . پ : بان .
( 5 ) . م : - عالم ملك .
( 6 ) . پ : اسقطيّه .
( 7 ) . س : انجه .
( 8 ) . پ : اقطاع وارد است .
( 9 ) . ق : نسبت .
( 10 ) . ق : هيات ؛ م : هيأت .
( 11 ) . س : كمّيّان .
( 12 ) . ن : مقيديست .
( 13 ) . ن : يا .
( 14 ) . س : آنجه .
( 15 ) . ق : نسبت .
( 16 ) . پ : اين تلازم و تساوقت اين معنى است .
( 17 ) . ن : ذكر كرده است .
( 18 ) . س : مطربا .
( 19 ) . پ ، ت : ينوء .
( 20 ) . س : مناتى ؛ م : منافات .
( 21 ) . ن : - به احكام .
( 22 ) . م : واجب و حرام و مباح و مندوب و مكروه ؛ ن : واجب و حرام و مكروه و مندوب و مباح .