جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٨٥
الجذوة الثامنة حقيقت زهد و عبادت نفس ناطقهء انسانى و نفس فلكى
فناى فى اللّه است « 1 »
.
جدّم ، قمقام الفقهاء اللهاميم / 110 / - أعلى اللّه درجته « 2 »
- در شرح قواعد الأحكام و من در عيون المسائل الفقهية آورده‌ايم كه سمعيات الطاف الهى « 3 »
است در عقليات ؛ / 111 / چه واجبات « 4 »
سمعيه ، مقرّب نفس است به واجبات عقليه ؛ و امتثال واجب سمعى باعث و معين « 5 »
بر امتثال واجب عقلى ؛ و مندوبات سمعيه مقرّب است « 6 »
به مندوبات عقليه ؛ و نيز التزام مندوب سمعى ، مؤكّد « 7 »
امتثال واجب عقلى است « 8 »
؛ و در حديث قدسى آمده است : « لا يزال يتقرّب العبد « 9 »
إلىّ بالنوافل حتّى أحبّه « 10 »
، فإذا أحببته « 11 »
كنت سمعه و بصره و يده و رجله و لسانه ؛ فبى يسمع و بى يبصر و بى يبطش « 12 »
و بى يمشى « 13 »
و بى ينطق . » / 112 / و از باب « 14 »
تطابق عوالم « 15 »
انتظام اين نسق در نفوس « 16 »
و « 17 »
ابدان افلاك بر همين اسلوب ، بلكه در آن عالم بر وجه تأصّل و در اين عالم بر سبيل ظلّيت جارى و مستمرّ است .
پس حركات دوريهء مستمرّة الاتّصال ، عبادات فلكيه و مناسك ملكيه و تصفيقات « 18 »
رقصيّه « 19 »
و اهتزازات وجديّه است . نفس ناطقهء فلكى به اشراقات قدسيه - كه وظيفهء اوست - از صقع نور ملتذّ « 20 »
و مبتهج گشته ، از « 21 »
لذّات عقليه و ابتهاجات شوقيه‌اش بدن « 22 »
- كه جرم فلكى است - منفعل و آن انفعال « 23 »
مبدأ ميل استدارى « 24 »
مىشود ؛ و از آن ميل حركات دوريه منبعث مىگردد « 25 »
بر مناسبت « 26 »
( 1 ) . ن : - است .
( 2 ) . پ : مقامه .
( 3 ) . ن : - الهى .
( 4 ) . ن : واجب .
( 5 ) . پ : معيّن .
( 6 ) . س : - است .
( 7 ) . پ : متؤكد .
( 8 ) . ن : - است .
( 9 ) . ن : لا يزال عبدى يتقرّب .
( 10 ) . ت : اجبّه .
( 11 ) . ت : اجبته .
( 12 ) . ت ، س ، ق ، م ، ن : - و بى يبطش .
( 13 ) . پ : - و بى يمشى ؛ ت : يمثلى .
( 14 ) . پ : ماب .
( 15 ) . ن : عالم .
( 16 ) . پ : نفس .
( 17 ) . س : - و .
( 18 ) . س : تصقيقات .
( 19 ) . پ : قصيّه .
( 20 ) . پ : ملتند .
( 21 ) . ن : آن .
( 22 ) . م : بدنى .
( 23 ) . پ : فلكى است منفعل الفعال .
( 24 ) . ق : استعدادى ؛ ن : استدارتى .
( 25 ) . ن : گردد .
( 26 ) . س : مناسب .