جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

الجذوة الثامنة حقيقت زهد و عبادت نفس ناطقهء انسانى و نفس فلكى

مىفرمايد : « عظم الخالق عندك / 103 / يصغّر المخلوق فى عينك » / 104 / و در كتاب تقديسات آورده‌ايم كه مكفور به كه در سيّد الآى « 1 »

تعبير از آن به طاغوت شده است ، حيث قال « 2 »

- عزّ قائلا - : فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لَا انْفِصامَ لَها / 105 / عالم امكان است بقضّه « 3 »

و قضيضه ، و صغيره و كبيره كه جملهء ما سوى اللّه باشد .

و چون به حسب استكمال قوّتين نظرى و عملى ، و قاهريت و استعلاى بر ارواح و قواى بدنيه ، و جيوش و جنود جسديه ، فراعنهء عزمات شهويه و غضبيه ، و همم اراديه و « 4 »

متفرعنهء « 5 »

مبادى « 6 »

ادراكات وهميه و خياليه را منقاد خود ساخته است ؛ « 7 »

و مشاعر قلبيه و مدارك دماغيه و جميع ذرّات ما فى البدن و جملهء ما يتعلّق « 8 »

بالجسد را عادت فرموده است كه در انصراف از عالم جسمانى و « 9 »

سلوك سبيل عالم قدس او را مشايعت « 10 »

نمايند و با جوهر ذات او مشابهت « 11 »

ورزند « 12 »

تا هنگام مطالعهء « 13 »

صقع ربوبيت منازع عقل ، و در وقت مشاهدهء جمال حقّ « 14 »

مزاحم سرّ « 15 »

نباشند ؛ و جوهر عقل مستفاد در ملاحظهء آن عالم خالص بماند « 16 »

، و جميع آنچه در تحت حكم نفس مجرّدند « 17 »

- از اصول و فروع و ارواح و قوا « 18 »

- در سلك تقدّس و توجّه به آن حرم منخرط آيند . / 106 /

پس عبادت عارف ، عبارت از آن است كه قوّت متوهّمه و قوّت متخيّله و ساير مدارك و مشاعر و حواسّ ، و ارواح نفسانيه و حيوانيه و طبيعيه « 19 »

، و مبادى ادراكات و تحريكات ، و اعصاب و عضلات و جوارح و اركان و آلات جسديه « 20 »

و اعضاى ، با

( 1 ) . پ ، م : الامّى .

( 2 ) . پ : - قال .

( 3 ) . س : بقصّه .

( 4 ) . م : - و .

( 5 ) . ن : منفّر عنه .

( 6 ) . ق : منادى .

( 7 ) . پ : - و غضبيه . . . است .

( 8 ) . ق : يتعلقها .

( 9 ) . پ : - و .

( 10 ) . ق : متابعت .

( 11 ) . م : + در احكام .

( 12 ) . پ : درزند .

( 13 ) . ق : مطالع .

( 14 ) . ن : - حق .

( 15 ) . پ : ستر .

( 16 ) . پ : نمايد .

( 17 ) . پ ، م : مجرّده‌اند .

( 18 ) . ن : قزاى .

( 19 ) . ج : طبيعية .

( 20 ) . م : جسدانيه .