جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٨٢
الجذوة الثامنة حقيقت زهد و عبادت نفس ناطقهء انسانى و نفس فلكى
الجذوة الثامنة حقيقت زهد و عبادت نفس ناطقهء انسانى و نفس فلكى
الجذوة الثامنة حقيقت زهد و عبادت نفس ناطقهء انسانى و نفس فلكى
عارف متقدّس در درجهء زهد و « 1 »
درجهء عبادت ، نه چون زاهد جرمانى « 2 »
و عابد جسمانى باشد . چه :
زهد « 3 »
زاهد جرمانى « 4 »
، اعراض از طيّبات داثرهء دنياست به طمع اضعاف آن از مشتهيات « 5 »
دائمهء آخرت ؛ و اين در حقيقت تجارتى است كه به متاع خسيس متاع نفيس خريدارى نموده است ؛ گفته‌اند : مانند كسى كه ضيافتى توقّع داشته باشد ، از خسّت نفس و دناءت همّت « 6 »
چندين « 7 »
روز از تناول طعام امساك نمايد با شدّت احتياج بدن به غذا تا در ضيافت متوقّع بسيار تواند خورد .
و عبادت عابد « 8 »
جسمانى ، عملى است در نشئهء دنيا از براى ثوابى در نشئهء عقبى ؛ چون اجيرى كه عملى كند به ازاى اخذ اجرتى . پس در حقيقت تعبّد او معاملتى است « 9 »
نه عبادتى .
و امّا عارف متألّه ، چون غرضى وراى جناب الهى - كه سيّد الاغراض - و مطلبى الّا لقاى ذات حقّ - كه سيّد المطالب است - ندارد ؛ پس زهد او در مقام توجّه به جناب حقّ ، و اعراض از كلّ ممكنات - كه باطل‌اند « 10 »
- تنزيه « 11 »
سرّ و « 12 »
تقديس باطن است از هر چه شاغل باشد از مشاهدهء جناب او ؛ و « 13 »
در مقام التفات از جناب « 14 »
خالق به جانب « 15 »
مخلوق تكبّر بر جميع « 16 »
ما سوى اللّه و استحقار كلّ « 17 »
ما عدا الحقّ است ؛ همچنانكه يعسوب الموحّدين - صلوات اللّه عليه - « 18 »
در نهج البلاغهء مكرّم
( 1 ) . س : - درجهء زهد و .
( 2 ) . ت : جزمانى .
( 3 ) . ن : زهر .
( 4 ) . م : جسمانى .
( 5 ) . م : مشتيهات .
( 6 ) . پ : سمّت .
( 7 ) . ت : جندين .
( 8 ) . پ : - با شدّت احتياج . . . عبادت عابد .
( 9 ) . پ ، م : معامله‌ايست .
( 10 ) . م : + در ؛ ن : كو باطل .
( 11 ) . ن : + و .
( 12 ) . ن : - و .
( 13 ) . پ ، م ، ن : - و .
( 14 ) . ن : - جناب .
( 15 ) . م : بجناب .
( 16 ) . م : كل .
( 17 ) . م : جميع .
( 18 ) . س ، ق : - صلوات اللّه عليه ؛ پ : ص .