جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٧٨
مقباس الجذوة آثار تعلّق نفس به بدن و انقطاع از آن ؛ و حقيقت موت
فوق الزمان ، و إنّما صارت « 1 »
فوق الزمان لأنّها علّة للزمان . » / 94 /
در آثار عقلاى شامخين و « 2 »
علماى راسخين « 3 »
ديده‌ام كه دنيا « 4 »
را - اعنى جوف كرهء مايل قمر را « 5 »
- به قرار رحم تشبيه كرده‌اند ؛ و در حقيقت نه « 6 »
تشبيه « 7 »
بلكه مثل زده‌اند ؛ و نفس ناطقهء بشرى را به جنين ؛ « 8 »
و ولادت را به تكوّن نطفه در قرار رحم « 9 »
؛ و مدّت عمر اين نشئه « 10 »
را به مدّت مكث جنين « 11 »
در رحم ؛ و جسد را به مشيمه ؛ و موت را به ولادت ؛ و فسحت « 12 »
عالم حيات باقى ابدى را به فضاى « 13 »
دنيا ؛ و در نهج البلاغهء مكرّم و حديث شريف « الموت ولادة ثانية » / 95 / و « لن يلج ملكوت السماوات من لم يولد مرّتين » / 96 / وارد است . « 14 »
ما سطح فلك قعر زمين مىشمريم « 15 »
* نه چرخ همى « 16 »
يكى نگين مىشمريم « 17 »
گيتى رحم و روان « 18 »
جنين مىشمريم « 19 »
* تا ظن نبرى كه عمر اين مىشمريم « 20 »
تا جنين در رحم مادر غذاى صالح اخذ نكند و مزاج تامّ جسدانى نيابد ، حيات و تولّد و زندگى دنيوى و عمر اين نشئه « 21 »
نخواهد يافت ؛ و تا نفس ناطقه در اين عمر « 22 »
مشيمى و زندگانى رحمى « 23 »
، غذاى صالح - از علوم و معارف - نگيرد و مزاج عقلى مستوى تحصيل نكند ، بهجت حيات « 24 »
حقيقى و لذّت عمر ابدى ، ادراك نخواهد كرد .
مزاج جسمانى از تخالط « 25 »
اجزاى متصغّرهء عناصر ، و تفاعل كيفيات محسوسهء فعليه
( 1 ) . ن : صوّرت .
( 2 ) . م : - و .
( 3 ) . ق : علماى راسخين و عقلاى شامخين .
( 4 ) . پ : فلك .
( 5 ) . پ ، ت ، ج ، م ، ن : - را .
( 6 ) . پ : به ؛ س : - نه .
( 7 ) . ت : + به .
( 8 ) . پ : بشرى را همچنين .
( 9 ) . ت ، س : - رحم .
( 10 ) . پ : نشائه .
( 11 ) . ن : - و ولات را به . . . جنين .
( 12 ) . پ : قسمت .
( 13 ) . ن : بمفضاى .
( 14 ) . ج : + نظم ؛ س : + شعر .
( 15 ) . ق : مىشمبريم .
( 16 ) . پ : همين .
( 17 ) . س : ميشريم ؛ ق : مىشميريم .
( 18 ) . ن : رحم و دران .
( 19 ) . س : ميشريم ؛ ق : مىشمريم .
( 20 ) . س : ميسريم ؛ ق : مىشميريم ؛ پ : - گيتى رحم . . . مىشمريم .
( 21 ) . پ : نشائه ؛ س : نشأ .
( 22 ) . س : - عمر .
( 23 ) . م : رحم .
( 24 ) . ن : حساب .
( 25 ) . ت : اختلاط .