جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٧٢
الجذوة السابعة « 1 » ( 1 ) . ن : - الجذوة السابعة . اسماى حسنى ، ويژگيهاى سه‌گانهء نبوّت و طريق تحقّق آنها براى نبىّ
اسماء اللّه الحسنى خوانده‌اند .
من ذلك ما رواه شيخنا الأقدم ، رئيس المحدّثين ، أبو جعفر محمّد بن يعقوب بن إسحاق الكلينى - رضوان اللّه تعالى « 1 »
عليه - فى جامعه الكافى فى كتاب التوحيد ، بسنده الحسن بل الصحيح العالى الاسناد « 2 »
، عن معاوية « 3 »
بن عمّار ، عن أبى عبد اللّه عليه السّلام فى قول اللّه - عزّ و جلّ - : وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى فَادْعُوهُ بِها / 85 / قال : « نحن و اللّه أسماء اللّه ، الذى لا يقبل اللّه من العباد عملا إلّا بمعرفتنا . » / 86 /
در « 4 »
رواشح سماويّه آورده‌ايم كه اسم عبارت است از كلمه‌اى كه دلالت كند بر اصل جوهر ذات يا بر ذات از حيثيت صفتى از صفات يا به اعتبار فعلى از افاعيل ؛ و آحاد و « 5 »
اعداد آفرينش و اشخاص نظام وجود ، كلمات موجوده‌اند « 6 »
كه به زبان حال جوهر حقيقت ، بيان وجوب ذات جاعل خود مىكنند ؛ و نيز مجعولات به اعتبار حيثيت مجعوليت شئون « 7 »
و نعوت و حيثيات و اعتبارات ذات جاعل‌اند .
پس كلمات اللّه « 8 »
- كه نفس ذوات معلولات و هويّات مجعولات بوده باشد - اسماى الهىاند كه دلالت دارند بر ذات حقّ و موجد مطلق ؛ و در ميان آنها « اسماء اللّه « 9 »
الحسنى » ذوات « 10 »
فاضلهء « 11 »
نوريه و نفوس كاملهء قدسيه‌اند كه صفات كمال همه اظلال صفات حقيقيهء قائم به ذات‌اند ؛ و « 12 »
حيثيت قيّوميت و وجوب ذاتى - بوحدتها الحقّة - كنه ذات همگى - بجملتها - و ينبوع الينابيع كمالات مطلقهء وجود است - باسرها - ؛ و حقايق انوار عقليه را « عالم حمد » و « عالم تسبيح و تحميد » از اين جهت گفته‌اند .
و از نفوس متألّهه و صاحبان قوّت قدسيه ، آنان را كه جوهر نفس در غايت صقالت و جامعيت شئون « 13 »
متقابله در قصيا « 14 »
درجهء قوّت باشد ، و فرايض و نوافل
( 1 ) . م : - تعالى .
( 2 ) . س : الاستاد ؛ ق : + و .
( 3 ) . ت ، س ، ق ، م ، ن : معوية .
( 4 ) . ق ، م : و در .
( 5 ) . پ ، ج ، ن : - و .
( 6 ) . پ ، ق : موجودند .
( 7 ) . پ : شيؤن ؛ ق : شيون .
( 8 ) . م : إله .
( 9 ) . م : إله .
( 10 ) . ن : ودات .
( 11 ) . پ ، س : فاصلهء .
( 12 ) . س : - و .
( 13 ) . پ : شيؤن ؛ ق : شيون .
( 14 ) . پ : قصباء .