جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٦٩
لحاقة الجذوة انحاى سه‌گانهء تحقّق هويّات عينيهء موجودات خارجيه
است .
و آنچه گروهى از اهل علم گفته‌اند : « اسامى عين « 1 »
مسمّيات است » به همين معنى تصحيح مىتواند يافت . و از اين جاست « 2 »
كه اسم را حظّى « 3 »
از مسمّا ، و مسمّا را حظّى از اسم هست ؛ و تعظيم ذات مبدأ « 4 »
، استيجاب توقير اسم است ؛ و اين « 5 »
يكى از وجوه تفسير كريمهء : سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى / 82 / است .
و بنا بر اين است كه تصريح « 6 »
به ذكر مطالب و حاجات ، و توسّل به اسماى حسنى و آيات مكرّمهء كتاب كريم الهى و ادعيهء مأثورهء اصحاب وحى و عصمت ، و مواظبت عدد خاصّ ، و مراعات وفق مخصوص كه در احاديث اوراد « 7 »
و اذكار و دعوات « 8 »
و عوذات « 9 »
و احراز و تعويذات « 10 »
متكرّر الورود است ، در ابواب اجابات و استجابات مدخل عظيم دارد ، و من ذى قبل در بيان تطابق عوالم حقيقت لمّيت « 11 »
آن معلوم خواهد شد ، ان شاء اللّه العزيز « 12 »
.
و چون در جذوهء سابقه دانسته آمد كه « جواز » عاشق وجوب ، « 13 »
و « امكان ذاتى » عاشق وجوب بالذات « 14 »
، و هر جايز الذات ممكن الوجود عاشق ذات قيّوم واجب الوجود بالذات است ؛ و در عقل اوّل و عقل مستفاد انسان متألّه متقدّس ، اين عشق بر نصاب كامل است - چه تماميت مرتبهء عشق به مقدار اتميت ادراك كمال ذات معشوق مىباشد - و نيز طباع كثرت ، عاشق وحدت عددى است ؛ و هيچ مرتبه‌اى از مراتب كثرت و نوعى از انواع عدد ، بىمعروضيت اعتبار وحدت موجود نمىتواند بود ؛ و « وحدت عددى » عاشق وحدت حقّهء قائم به ذات ، و ظلّ ذات قيّومى « 15 »
واحد حقّ من جميع الوجوه « 16 »
است .
( 1 ) . پ : - عين .
( 2 ) . ق : انجاست .
( 3 ) . ق : خطى .
( 4 ) . پ : ميداء .
( 5 ) . ت : اسم است ازين .
( 6 ) . م : تصحيح .
( 7 ) . ن : اوراذ .
( 8 ) . س : عوات .
( 9 ) . پ : - و عوذات .
( 10 ) . پ : تعويذ است .
( 11 ) . پ : تلبّث ؛ ت : ملّيّت .
( 12 ) . م : انشاء إله تعالى .
( 13 ) . پ : جواز عاشق و جواز .
( 14 ) . ق : بالذاتست .
( 15 ) . م : قيوم .
( 16 ) . پ : الوجود .