جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٦٥
الجذوة السادسة عالم مثل از ديد رواقيّه و حكماى مشّائى و اشراقى
و « 1 »
شريك سالف ما در رياست حكماى اسلام - الشيخ « 2 »
أبو علىّ « 3 »
الحسين بن عبد اللّه بن سينا - در « 4 »
شفا با ارسطوطاليسيّين « 5 »
اتّفاق نموده و « 6 »
تشنيع بر افلاطون در اين مقام بيش از اندازه مىكند . / 78 /
فامّا « 7 »
شريك سابق ما در تعليم و تصحيح « 8 »
فلسفهء اسلامى ، الشيخ ابو نصر محمّد بن محمّد بن طرخان الفارابى قبل از او در كتاب الجمع بين الرأيين « 9 »
گفته است كه مراد افلاطون « 10 »
الهى از اين كلام بيش از اين نيست كه كيانيات زمانيه « 11 »
نسبت به عالم الوهيت ، و قياس به سعت « 12 »
علم « 13 »
و جامعيت احاطهء الهى ، تدريج و تعاقب و تبدّل و تغيّر ندارند ، هر چند نسبت به يكديگر و به حسب وقوع در ظرف زمان كه معدن تقضّى و تجدّد ، و موطن « 14 »
فوت « 15 »
و لحوق است ، متدرّج « 16 »
و متعاقب و متبدّل و متغيّر باشند « 17 »
. / 79 /
و ارسطو نيز در اثولوجيا - و فى ساير حروفه فيما فوق الطبيعة - صاحب اين مشرب و ناهج « 18 »
اين مذهب است ؛ و در اين مسأله ، مجال مخالفت ميانهء اين دو امام حكمت نيست .
و ما در كتاب افق مبين و ساير صحف خود ، او را در اين قول « 19 »
تصويب نموده - بفضل اللّه سبحانه - تحقيق حقّ بر قسط اوفى و امد اقصى كرده‌ايم .
و امّا عالم مثالى « 20 »
و مثل معلّقهء خيالى اگر چه در مذاق ذوقيات و مشرب خطابيات و قياسات شعريه ، شيرين « 21 »
و خوشگوار مىآيد ، و لكن « 22 »
بر منهج « 23 »
( 1 ) . پ : - و .
( 2 ) . م : - الشيخ .
( 3 ) . م : + ابن .
( 4 ) . م : + كتاب .
( 5 ) . س : به ارسطوطالسيّين ؛ ق : به ارسطوطاليسين .
( 6 ) . پ ، ت ، س ، م ، ن : - و .
( 7 ) . پ : و امّا .
( 8 ) . پ : يتصحح .
( 9 ) . پ : و امّا .
( 10 ) . ق : افلاطن .
( 11 ) . پ : زمائيه .
( 12 ) . پ : و قياس نسبت .
( 13 ) . ن : عالم .
( 14 ) . پ : موطّن .
( 15 ) . ق : قوت .
( 16 ) . ن : مندرج .
( 17 ) . پ : باشد .
( 18 ) . ق : تاهج .
( 19 ) . س : - قول .
( 20 ) . م : مثال .
( 21 ) . س : شرين .
( 22 ) . ن : و ليكن .
( 23 ) . پ ، ق ، م : نهج .