جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٦٤
الجذوة السادسة عالم مثل از ديد رواقيّه و حكماى مشّائى و اشراقى
گفت : « ما سمعت شيئا « 1 »
قطّ ألذّ من حركاتها ، و لا رأيت شيئا « 2 »
أبهى من صورها و هيئاتها « 3 »
. »
و عالم مثال و اقليم مثل معلّقه و « 4 »
صور روحانيه ، به اين معنى يكى ديگر از تفاسير خمسهء مثل افلاطونيه « 5 »
است .
و بعضى از ارسطاطاليسيّين « 6 »
، عبارت ارسطاطاليس « 7 »
را نيز « 8 »
در ميمر « 9 »
رابع اثولوجيا ، آنجا كه « 10 »
گفته است : « من وراء هذا العالم سماء و أرض و بحر و حيوان و نبات و ناس سماويّون ، و كلّ من فى ذلك العالم سمائىّ ، و ليس هناك شىء أرضىّ البتّة .
و الروحانيّون « 11 »
الذين « 12 »
هناك ملائمون للإنس « 13 »
الذى هناك ، لا ينفرّ بعضهم من بعض ، و كلّ واحد لا ينافر « 14 »
صاحبه و لا يضادّه بل يستريح إليه ، و ذلك أنّ مولدهم من معدن واحد ، و قرارهم و جوهرهم واحد » / 77 / بر اين مذهب حمل كردهاند ؛ و مشايخ صوفيه در اثبات اين مذهب و سلوك اين مسلك به غايت متوغّلند .
و اين غير مثل معلّقهء نوريه « 15 »
و صور روحانيهء افلاطونيه « 16 »
است كه به افلاطون الهى « 17 »
نسبت كردهاند در باب تعلّق علم قيّوم واجب بالذات - جلّ ذكره - به مادّيات قبل وجودها باعيانها ؛ و گفتهاند : به مذهب افلاطون ، هيولانيات « 18 »
را قبل از وجود متغيّر زمانى نحو وجودى است « 19 »
در دهر ، مجرّد از علايق مادّه ، و معرّا از شوايب تغيّر ؛ و به اعتبار آن نحو وجود مثل معلّقه « 20 »
و صور روحانيهاند « 21 »
در خارج ، و آن مثل صور علميهء واجب الوجود « 22 »
.
( 1 ) . س : شياء .
( 2 ) . س : شيا .
( 3 ) . ق : هياتها .
( 4 ) . پ ، ت ، ق : - و .
( 5 ) . ق : افلاطونيين .
( 6 ) . ت ، س ، ق : ارسطاطاليسيّين .
( 7 ) . ج : ارسطوطاليس ؛ ن : - عبارت ارسطاطاليس .
( 8 ) . س : - نيز .
( 9 ) . پ : ميم .
( 10 ) . س : - كه .
( 11 ) . م : الروحانيين .
( 12 ) . م ، ن : اللذين .
( 13 ) . پ : للأنس .
( 14 ) . أثولوجيا : لا ينافى .
( 15 ) . پ : تورية .
( 16 ) . م : - افلاطونيه
( 17 ) . ن : افلاطون حكيم .
( 18 ) . س : هيولانيّا .
( 19 ) . پ : وجودليت .
( 20 ) . م : وجود معلقه مثل .
( 21 ) . م : روحانيه .
( 22 ) . م : واجب الوجودند .