جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٦١
لمع الجذوة ازدواج و تركيب در مراتب صدور در سلسلهء علّيت
و فريقى « 1 »
گفته‌اند : نكاح « 2 »
سارى ، عبارت است از تثليث حيثيات عقل اوّل و ثلاثه كه مقوّم عدد اربعه است ؛ و چون به نصاب بيان رسيد كه محبّت علّت و عبوديت جاعل غريزى « 3 »
طبيعت معلوليت و طباعى جبلّت « 4 »
مجعوليت است ، و جوهر ذات صادر نخستين - كه اوست عنصر اوّل نظام كلّ ، مجمل « 5 »
جميع مجعولات ، و امّ النسخ كتاب موجودات - است و حقيقت محبّت نيست « 6 »
الّا مزدوج « 7 »
تركيب « 8 »
ابتهاج و انقهار ؛ پس نسبت اعتشاق و اختضاع « 9 »
او ، لا محاله منبع سريان عشق جاعل الظلمات و النور ، و مصدر عقد ازدواج دو ركن عشق « 10 »
در جبلّات ذرّات عوالم وجود باسرها ؛ « 11 »
و مثابهء عقل مستفاد انسان متألّه متقدّس ، به حسب شدّت استكمال « 12 »
اين مرتبه و تماميت كمال اين « 13 »
دو ركن - فى سلسلة العود - مثابهء نوريت ذات او - بحسب ذلك فى « 14 »
سلسلة البدو - خواهد بود . و همانا كه عقد نكاح سارى بالحقيقة « 15 »
جز اين نبوده باشد .
و متألّهين حكما به آنچه گفته‌اند كه « 16 »
: « نسبة « 17 »
الجوهر الأوّل « 18 »
إلى الأوّل القيّوم أمّ جميع النسب » جز « 19 »
اين اصل و غير اين ضابطه نخواسته باشند « 20 »
؛ و إن فتّشت « 21 »
عن قراح « 22 »
السرّ و صراح الأمر ، فالإنسان « 23 »
الكبير « 24 »
- و هو جملة نظام الوجود - عبد عاشق خاضع مطيع للّه - عزّ و جلّ - عامل بأمره تابع لإرادته . « 25 »
من نخواهم كه دگر شعر نويسم كه مگس * زحمتم مىدهد از بس كه سخن شيرين است
( 1 ) . م : + ديگر .
( 2 ) . س : نكاساير .
( 3 ) . پ : عزيزى .
( 4 ) . پ : جبلّيت .
( 5 ) . پ ، حاشيهء « م » : مجمع .
( 6 ) . ن : اينست .
( 7 ) . پ : مزدوّج .
( 8 ) . م : التركيب .
( 9 ) . م : اختصاص .
( 10 ) . س : دو ركن دو ركن .
( 11 ) . پ ، ت ، ن : + خواهد ؛ م : + خواهد آمد .
( 12 ) . ن : - استكمال .
( 13 ) . پ : او .
( 14 ) . پ : ذلك ادنى ؛ ت : ذلك أو فى .
( 15 ) . م : الحقيقه .
( 16 ) . پ : - كه .
( 17 ) . م : نسبت .
( 18 ) . نسخهء « ق » از « بر سبيل اضافه » سطر آخر صفحهء 58 تا اينجا را ندارد .
( 19 ) . ن : جزء .
( 20 ) . س : باشد .
( 21 ) . ت : فتشتّ .
( 22 ) . پ : قداح .
( 23 ) . پ : فانسان .
( 24 ) . ن : - الكبير .
( 25 ) . ق : + شعر .