جذوات و مواقيت ( فارسى ) — الصفحة ٥٠
الجذوة الخامسة كيفيت و ترتيب صدور عقول در نظام هستى
الجذوة الخامسة كيفيت و ترتيب صدور عقول در نظام هستى
الجذوة الخامسة كيفيت و ترتيب صدور عقول در نظام هستى
چون دانسته آمد كه وحدت ينبوع كمال و منبع خير و مساوق « 1 »
وجود است ؛ « 2 »
و كثرت سرچشمهء نقص و معدن نقصان و مثار « 3 »
شرّيت « 4 »
؛ و ذات مجعول ظلّ ذات جاعل تامّ ، و از حيثيت كنه ذات جاعل منبعث است ؛ و « 5 »
بالضرورة الفطرية تا مجعول مخصوص معيّن « 6 »
را مناسبتى خاصّ و خصوصيتى بعينها با ذات جاعل معيّن نباشد ، كه ما عداى آن مجعول را آن مناسبت و خصوصيت نبوده باشد ، صدور و انبعاث او - بخصوصه « 7 »
دون غيره - از آن جاعل صورت معقوليت نخواهد داشت .
پس مستبين شد كه در طباع / 62 / كثرت نيست كه از « 8 »
واحد حقّ - من جميع الجهات - معا و « 9 »
در يك درجه و از يك حيثيت ، صادر شود « 10 »
؛ و اين از نقص كثرت است ، نه از نقصان و قصور وحدت . مانند ممتنع « 11 »
بالذات كه قابليت « 12 »
تعلّق قدرت ندارد ، از نقصان خود نه از قصور « 13 »
قدرت .
و نيز به قوّت ضابطهء « حيثيات » كه در كتاب ايماضات و تشريقات - بفضل اللّه سبحانه - تأسيس و تمهيد كردهايم ، معلوم آمده است كه : اگر چه لا صدور « ج » « 14 »
مثلا - كه « 15 »
نقيض صدور است ، من سبيل حمل « 16 »
المواطاة - به حسب واقع مستلزم عدم صدور « ج » « 17 »
- كه نقيض اوست ، من سبيل حمل « 18 »
الاشتقاق - در واقع نيست ؛ امّا
( 1 ) . پ : مسادق .
( 2 ) . س : منبع خيرات است و مساوق وجود .
( 3 ) . ق : منشأ .
( 4 ) . پ : سريت .
( 5 ) . ن : - و .
( 6 ) . ن : - معيّن .
( 7 ) . پ : بخصوصيه .
( 8 ) . س : ا .
( 9 ) . پ : د .
( 10 ) . ت : نشود .
( 11 ) . س : ممتع .
( 12 ) . س : فابليّت .
( 13 ) . حاشيهء « ن » : نقصان .
( 14 ) . ن : ح .
( 15 ) . ن : - كه .
( 16 ) . س : - حمل .
( 17 ) . ن : ح .
( 18 ) . ن : - حمل .