پنج رساله ( فارسى ) — الصفحة ١١
پيشگفتار مهدى محقق
داشته از مهمترين موضوعاتى بوده است كه استادان دانشكدهء الهيّات پاريس را مدّتها به خود مشغول داشته است . « 1 »
على رغم توجّه شديد اروپائيان به آثار فلسفي ابن سينا و بحث و فحص در مطالب آن ، در عالم اسلام خاصّه در حوزه‌هاى علمي أهل تسنّن موج شديدى بر عليه أو برخاست ، تا به جايى كه سنّت فلسفي أو را شومى روزگار محسوب داشتند « 2 »
و شفاى أو را شقا « 3 »
و خوانندگان آن را بيمار خواندند « 4 »
و كذب ابن سينا را حتّى
( 1 ) مقدّمهء كتاب الشفاء ، المنطق ، المدخل ، صص 31 - 35 . كتاب الشفاء در لاتينى به اشتباه Liber sufficientiae خوانده شده . براي آگاهى بيشتر رجوع شود به مقالهء دالورنى M . T . d , Alverny تحت عنوان : يادداشتهايى دربارهء ترجمه‌هاى آثار ابن سينا در قرون وسطى در مجلّهء اسناد تاريخ انديشه و ادب قرون وسطى [ AHD ] به نقل از كتاب ارسطو و اسلام تأليف پيترز F . E . Peters ( دانشگاه نيوريوك ، 1948 م . ) ، ص 105 و همچنين مقالهء آقاى دكتر يحيى مهدوى تحت عنوان : « از هزاره‌اى به هزارهء ديگر » كه در مجلّهء آينده سال هشتم شمارهء 5 ، 1361 ه ش . ص 302 - 386 چاپ شده است .
( 2 ) ابيات زير ناظر به همين معنى است : قد ظهرت في عصرنا فرقة * ظهورها شوم على العصر لا تقتدى في الدّين الا بما * سنّ ابن سينا و أبو نصر المقرى ، ج 1 ، ص 716 ، به نقل از التراث اليونانية ، ص 153
( 3 ) . شهاب الدّين أبو حفص محمّد بن عمر سهروردى متوفّى 633 به ترغيب الناصر الدّين اللّه خليفهء عبّاسى ، در پى آن شد تا شفاى ابن سينا را شقا بنمايد . ترجمهء رشف النّصائح الايمانية في كشف الفضائح اليونانية ، ص 82 .
( 4 ) . ابيات زير ناظر به اين معنى است : قطعنا الاخوة من معشر * بهم مرض من كتاب الشفاء و ماتوا على دين رسطالس * و متنا على مذهب المصطفى صون المنطق و الكلام عن المنطق و الكلام ، ص 5 .