مناسك حج ( فارسي ) ( محشى ) — الصفحة ١١٣

و آن ميقات كسانى است كه از راه شام مىروند . ( 1 ) [ مسائل ]

است كه قبل از رسيدن به محاذات ، به نذر محرم شوند و بهتر آن است كه در محاذات ، تجديد احرام كنند .

[ 210 ] م - شخص مستطيع اگر احرام را از ميقات تأخير بيندازد از روى علم و عمد ، و ممكن نشود بر گردد به ميقات بواسطه عذرى و ميقات ديگرى در پيش نداشته باشد ( 1 ) حج او باطل است ، ( 2 ) و بايد سال ديگر حج به جا آورد .

[ 211 ] م - شخصى كه مىخواهد از محاذى ميقات محرم شود اگر محاذات را نداند ( 3 ) بايد از اهل اطلاع مورد وثوق بپرسد ، ( 4 ) و قول مجتهد كه اهل اطلاع به آن مكانها نيست اعتبار ندارد ، و اگر نتواند محاذات را بفهمد ( 5 ) قبل از رسيدن به محلى كه احتمال مىدهد از محاذات گذشته است به نذر محرم شود ، ( 6 ) بلكه اگر از محل معينى پيش از رسيدن به محاذات ، به نذر محرم شود احوط است .

( 1 ) - آية الله سيستانى : واجب است برگردد به همان ميقات در صورت امكان هر چند ميقات ديگرى در پيش باشد به جز كسى كه از ذو الحليفه گذشته باشد هر چند عمدا و بدون عذر كه مىتواند از جحفه محرم شود .

( 2 ) آية الله گلپايگانى ، آية الله صافى : اگر چه احوط آن است كه از هر مكانى كه ممكن باشد محرم شود و عمره را انجام دهد و بعد هم قضاء آن را به جا آورد .

آية الله خامنه اى : اگر مىتواند بايد به ميقات برگردد و اگر بخاطر ضيق وقت يا عذر ديگر نمىتواند ، بايد به خارج حرم برود و از آنجا محرم شود و اگر بر اين نيز قادر نيست در داخل حرم محرم شود حج او صحيح است .

آية الله خوئى : اگر در صورت امكان در خارج حرم محرم شود و در صورت عدم امكان در حرم محرم شود ، اگر چه به واسطه تأخير مرتكب معصيت شده است لكن صحت آن خالى از وجه نيست . ولى در صورت تمكن احتياط مستحب اين است كه حج را اعاده كند .

آية الله بهجت : بنا بر احتياط واجب بايد احرام ببندد از هر مكانى كه ممكن باشد به تفصيلى كه در ناسى احرام مذكور است .

و عمره را به جا آورد و قضاى آن بعد از آن ( مناسك شيخ ص 12 ) .

( 3 ) آية الله بهجت : اگر علم به محاذات ممكن نباشد ظاهرا كفايت مظنّه است در صورتى كه موجب اطمينان يا حاصل از سؤال اهل آن محل باشد على الاحوط ( مناسك شيخ ص 11 ) .

( 4 ) آية الله سيستانى : اگر دو خطَّ متقاطع را فرض كنيم كه زاويه قائمه اى را تشكيل مىدهند و يكى از آنها از مكه مىگذرد و ديگرى از ميقات ، نقطهء تقاطع محلّ محاذات با ميقات است و معيار در اين امر صدق عرفى است نه دقت عقلى .

( 5 ) آية الله بهجت : اگر در طريق او محاذات علميّه با ظنّيه نباشد احوط رفتن به سوى ميقاتى يا محاذات آن است و محتمل است جواز احرام از اوّل احتمال ، و تجديد آن در مقدار اقرب مواقيت به مكَّه ( مناسك شيخ ص 10 و 11 ) .

( 6 ) آية الله مكارم : بنا بر احتياط