تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٤١
محمّد جعفر بن سيف الدين استر آبادى ( شريعتمدار ) ( م 1263 ق )
سيّد كاظم بن قاسم رشتى ( م 1263 ق )
سيّد كاظم بن قاسم رشتى ( م 1263 ق )
وى فقيه شيعى و رئيس شيخيه بعد از شيخ احمد احسايى است كه در سال 1212 ق ، در رشت به دنيا آمد و در كربلا ، نزد شيخ احمد احسايى ، شاگردى كرد و از خواصّ او گرديد و در ترويج مرام او سعى فراوان نمود . او از سبّ فقهاى اصولى ، ابايى نداشت و در يازدهم ذى حجّهء 1263 و به قول ديگر 1259 ق ، در كربلا درگذشت .
در فصل اوّل نيز به گوشه هايى از افكار او اشاره شد . بيش از هشت اثر وى در شرح احاديث و ادعيه بدين قرار است :
- الخطبة الشِّقشقية و شرحها
- شرح دعاء السمات
- شرح حديث « عمران صابى »
- شرح حديث « هل رأيت رجلًا . . . »
- شرح دعاء « إلهى هب لى كمال الانقطاع إليك »
- شرح حديث « علىٌّ باطن الأنبياء »
- شرح خطبة الطُّتُنجية
- شرح دعاء الأسابيع
- شرح دعاء ليلة الجمعة . « 1 »
محمّد جعفر بن سيف الدين استر آبادى ( شريعتمدار ) ( م 1263 ق )
محمّد جعفر بن سيف الدين استر آبادى ( شريعتمدار ) ( م 1263 ق )
وى ، فقيه ، مجتهد و از مراجع دينى شيعه بود و در سال 1198 ق ، در نوكندهء استر آباد به دنيا آمد . او نزد سيّد على بن محمّد على صاحب رياض ، درس خواند و از او اجازهء
( 1 ) . مكارم الآثار در احوال الرجال ، ج 5 ، ص 160 و ج 12 ، ص 209 - 217 ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 92 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 435 .