تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٩
عبد الرحيم بن محمّد يونس دماوندى ( م 1160 ق )
پس از فتنهء افغان‌ها به همدان و از آن جا به نجف رفت و نزد ابوالحسن فتونى و احمد بن اسماعيل جزايرى شاگردى كرد و خود به تدريس و تأليف ، همّت گماشت و جايگاه عظيمى نزد مردم يافت . وحيد بهبهانى ، از شاگردان اوست . وى در 65 سالگى در نجف درگذشت . از آثار اوست :
- أدعية الليالى و الأيّام
- ادعيهء منقول از ائمه عليهم السلام
- احاديث و ادعيهء متفرّقه
- رسالة فى حديث الثقلين
- شرح حديث « العبودية جوهرة كنهها الربوبية » . « 1 »
عبد الرحيم بن محمّد يونس دماوندى ( م 1160 ق )
عبد الرحيم بن محمّد يونس دماوندى ( م 1160 ق )
وى حكيم ، عارف و صوفى بوده و از شاگردان ملّا صادق اردستانى ( م 1134 ق ) است . سيّد عبد اللَّه جزايرى ، دربارهء او مىگويد : « عالم وارسته و مقبولى بود . او را در مشهد ديدم و در برخى مسائل ، با هم گفتگو كرديم . او امام جماعت در مسجد بود » « 2 »
از آثار اوست :
- شرح حديث « صورته عارية . . . »
- شرح حديث « رأس الجالوت »
- شرح حديث عالم عِلْوى
- حاشيه بر الصافى
- شرح حديث الحقيقة
( 1 ) . أعيان الشيعة ، ج 7 ، ص 387 ؛ ريحانة الأدب ، ج 3 ، ص 430 ؛ روضات الجنّات ، ج 4 ، ص 122 ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ج 6 ، ص 382 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 12 ، ص 320 . ( 2 ) . طبقات أعلام الشيعة ، ج 6 ، ص 425 .