العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — الجزء ٢، الصفحة ٣١٠

[ ملك العلما ، شهاب الدين دولت‌آبادى ] 7 مسكة

نوشتند و طايفهء بغات با شاه على حرب كردند و در وقت تابعين ، شاه حسين را زار زار كشتند و هرگاه مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم خبر داده بود ، هزار ماه خاندان منهزم و مقهور و باغيان مظفّر و منصور شوند ، چنان‌چه در خزانهء جلاليّه آورده است :

مصطفى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در خواب ديد كه سگ بچّه‌گان در منبر برآمده ، هفت هف و بف بف مىكند و از آن تعبير فرمود : فلان فلان يزيديه ، تغلّب كنند و در بر منابر خاندان لعنت فرمايند .

در روضة العلما مىگويد : آيهء خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ « 1 » آمد ؛ جبرييل گفت : يا محمد ! آن ، هزار ماه است كه ملك يزيديان باشد و بر خاندان لعنت فرستند و آن روز ، روز هزيمت خاندان بود .

سواران دين و پهلوانان ديانت ، تيغ عزيمت و عنان اولويّت اختيار ، به كمّ قضا و قدر انداختند و انگشتان رخصت به عجز در دهان ضرورات كه تبيح المخذورات است ، چون شاه زين العابدين براى خلاص جان خويش كردند تا امام مهدى ، اين نوع معاينه كردند ، هر آينه از دعواى امامت ، ساكت و صامت گشتند و چون وقت ظهور امام مهدى ، سيد محمد بن عبد اللّه ، ابو القاسم شود ، جانبازان خاندان ، علم هزيمت برآرند و دمامهء اولويّت برزنند و از تيغ اختيار ، جملگى اغيار از دنيا اندازند ، فيملاء الأرض قسطا و عدلا ، كما ملئت جورا و ظالما . اين نه فرزند :

اوّل ؛ امام زين العابدين .

دوّم ؛ امام محمد باقر .

سوّم ؛ امام جعفر صادق .

چهارم ؛ امام موسى كاظم .

پنجم ؛ امام على الرضا ابنه .

ششم ؛ امام محمد تقى ابنه .

هفتم ؛ امام على النقى ابنه .

( 1 ) . سورهء قدر ، آيه 3 .