العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — الجزء ٢، الصفحة ١٨٢
[ مضطرّ ]
متقرّب مىشوم و به مقيم بين اولياى خود كه او را براى نفس خود پسنديدى و طيّب ، طاهر ، فاضل ، خيّر ، نور زمين و عماد او ، رجاى اين امّت و سيد ايشان ، آمر به معروف و ناهى از منكر ، ناصح امين كه مؤدّى از پيغمبران و خاتم اوصياى نجباى طاهرين - صلوات اللّه عليهم اجمعين - است .
[ مضطرّ ]
[ مضطرّ ]
از جمله اسامى آن بزرگوار عالىمقدار ، مضطرّ است ، چنان‌كه در نجم ثاقب از تفسير على بن ابراهيم « 1 » از جناب صادق عليه السّلام نقل كرده كه در آيهء شريفهء : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ « 2 » فرمود : در حقّ قائم عليه السّلام نازل شده ، و اللّه مضطرّ اوست .
هرگاه دو ركعت نماز در مقام بخواند ؛ يعنى مقام ابراهيم عليه السّلام و خدا را بخواند ، او را اجابت و سوء را بر طرف مىكند و او را خليفهء زمين مىگرداند .
در تأويل الآيات « 3 » شيخ شرف الدّين از جناب باقر عليه السّلام مروى است كه فرمود : آيهء مذكور در حقّ قائم عليه السّلام نازل شده ؛ چون خروج كند ، عمّامه بر سر نهد ، در مقام ، نماز كند و به سوى پروردگار خود تضرّع نمايد ، هرگز رايتى از او برنگردد ؛ يعنى به هرجا فرستد ، فتح كند .
نيز از جناب صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : به درستى كه قائم عليه السّلام چون خروج كند ، داخل مسجد الحرام شود ، رو به كعبه و پشت به مقام ابراهيم عليه السّلام نمايد ، سپس دو ركعت نماز بجاى آورد ، برخيزد و بگويد : اى مردم ! من سزاوارترين مردم به ابراهيم و به اسماعيل و به محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هستم .
آن‌گاه دست‌هاى خود را به آسمان بلند كند ، دعا نمايد و تضرّع كند تا اين‌كه به رو
( 1 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 129 . ( 2 ) . سوره نمل ، آيه 63 . ( 3 ) . تأويل الآيات ، ص 399 .