العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — الجزء ٢، الصفحة ١٦١

[ ساعة ] 4 مسكة

حضرت با ساعة از جهات بسيار است كه مخفى نيست ؛ « 1 » مثل آن‌چه فرمود و مثل آمدن هردو بغتتا و شراكت در علامات بسيار از خسف و مسخ ، ظهور آتش و غير آن ؛ امتياز مؤمن از كافر به سبب هردو ، هلاكت جبّارين ، وقت قرار ندادن خداوند براى آمدن آن دو نزد انبيا و ملايكه و اخبار جميع پيغمبران به آمدن هردو .

در تفسير آيهء شريفهء : وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ « 2 » كه خطاب به جناب موسى عليه السّلام است كه ايّام خداوند را متذكّر كند و ياد بنى اسراييل آورد ، رسيده : ايّام خداوند سه روز است ؛ روز قائم عليه السّلام ، روز رجعت و روز قيامت . « 3 » در بعضى اخبار به جاى رجعت ، روز موت ذكر شده .

مسعودى در اثبات الوصيّه « 4 » روايت كرده : آن روز كه حضرت موسى عليه السّلام ايّام اللّه را براى بنى اسراييل ذكر مىكرد ، زير منبر او ، هزار پيغمبر مرسل بودند .

در غيبت فضل بن شاذان « 5 » مروى است : امام حسن مجتبى عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيد : اى رسول خدا ! قائم ما اهل بيت كى خروج خواهد كرد ؟

فرمود : اى حسن ! جز اين نيست كه مثل او مثل ساعة ، يعنى روز قيامت است كه خداى تعالى علم آن را بر اهل آسمان‌ها و زمين پنهان داشته ، نمىآيد مگر ناگاه و بىخبر .

در كافى « 6 » مروى است كه در آيهء شريفهء : حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ « 7 » فرمود : مراد از ما يُوعَدُونَ ، خروج قائم عليه السّلام است و او ، ساعة مىباشد ،

( 1 ) . ر . ك : مختصر بصائر الدرجات ، ص 178 ؛ الهداية الكبرى ، ص 392 ؛ الصراط المستقيم ، ج 2 ، صص 257 - 256 . ( 2 ) . سوره ابراهيم ، آيه 5 . ( 3 ) . المحتضر ، ص 98 ؛ بحار الانوار ، ج 13 ، ص 12 و ج 51 ، ص 45 . ( 4 ) . اثبات الوصية للامام على بن ابى طالب ، ص 61 . ( 5 ) . ر . ك : كفاية المهتدى ، [ گزيده ] ، حديث دوم ، ص 28 . ( 6 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 431 . ( 7 ) . سوره مريم ، آيه 75 .