العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — الجزء ٢، الصفحة ١٠٩

[ خليفة اللّه ] 6 مسكة

كشف الغمّه « 1 » از رسول خدا روايت نموده كه فرمود : مهدى عليه السّلام خروج مىكند ، ابرى بر سر او و در آن منادى است كه ندا مىكند : اين مهدى ، خليفة اللّه است ، او را پيروى كنيد .

ايضا از آن جناب روايت كرده و در خبرى كه ذكر آن حضرت را نموده ، فرمود :

همانا او خليفة اللّه ، مهدى است . « 2 »

نيز در كتاب بيان فى اخبار صاحب الزّمان ، « 3 » تأليف گنجى شافعى ، اين خبر را ذكر نموده . خليفه در لغت به معنى جانشين و قائم مقام است .

آن‌چه اين ناچيز در نكتهء اختصاص اين لقب مبارك به حضرت بقيّة اللّه در نظرم جلوه‌گر است ، آن‌كه چون آن بزرگوار هنگام ظهور در ميان خلايق به احكام واقعيّهء الهيّه عمل مىفرمايد ، پس حضرت خليفهء خدا است در حكم بين مكلّفين از خلقش به حكم واقعى الهى كه در هرقضيّه‌اى عند اللّه ثابت است .

فلذا به خلاف جدّ بزرگوار و آباى اطهارش به اين لقب ، مخصوص شد . چه ايشان به ظاهر مأمور بودند و حكم به باطل نمودن ، مخصوص آن حضرت است . اخبار مستفيضه بر اين مضمون عزّ صدور يافته و مؤيّد اين آيهء مباركهء : يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ « 4 » است .

چه در تفسير كبير آمده : خليفه بودن داود ممكن است از انبياى سابق او باشد . زيرا خليفهء مرد ، كسى است كه جانشين او باشد و اين دربارهء شخصى كه غيبت و پنهانى او جايز است ، صحيح و مجوّز مىباشد ، نه دربارهء بارى تعالى .

ممكن است خليفهء از خود بارى تعالى باشد و چون حقيقتا خلافت الهيّه ممتنع است ، در ساحت قدس بارى تعالى ، غيبت و حضور راه ندارد ؛ پس به انضمامش به آيهء وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ « 5 » مراد ، مالك بودن براى مردم و نفوذ حكم الهى

( 1 ) . كشف الغمه فى معرفة الائمة ، ج 3 ، ص 270 . ( 2 ) . كشف الغمه فى معرفة الائمة ، ج 3 ، ص 288 . ( 3 ) . البيان فى اخبار صاحب الزمان ، ص 132 . ( 4 ) . سورهء ص ، آيه 26 . ( 5 ) . همان ، آيه 20 .