العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — الجزء ٢، الصفحة ١٠٤

[ جمعه ] 4 مسكة

صدوق رحمه اللّه فرموده : ايّام ، ائمّه عليهم السّلام نيست ، لكن كنايه از ايشان است تا آن‌كه معنى آن را غير از اهل حق نفهمد .

چنان‌چه خداى عزّ و جلّ به تين ، زيتون ، طور سينين و بلد امين ، از پيغمبر ، على ، حسن و حسين - صلوات اللّه عليهم - كنايه فرموده و امثلهء ديگر از اين قسم ، ذكر كرده است .

اين ناچيز گويد : در اين خبر شريف به نكتهء جمعه ناميدن آن جناب اشاره شده كه آن ، جمع شدن اهل حق و صدق بر آن حضرت است ، چون تا زمان آن سرور ، اهل حق و صدق ، آن‌چنان‌كه بايد ، تجمّعى در خدمت هيچ يك از ائمّه عليهم السّلام پيدا ننموده‌اند ، كما لا يخفى .

چنان‌كه ممكن است نكتهء آن ، اختصاص اين روز از جهاتى به آن حضرت باشد .

اوّل : آن‌كه ولادت با سعادتش در اين روز بوده ، چنان‌كه در عبقريّهء اوّل از اين بساط به روايت حضينى ذكر شد .

دوّم : آن‌كه ظهور موفور السرور آن حضرت ، در اين روز خواهد بود و ترقّب و انتظار فرج در اين روز ، بيشتر از روزهاى ديگر است . چنان‌كه در جمله‌اى از اخبار به اين تصريح شده و در زيارت مختصّ آن جناب در روز جمعه است : « يا مولاى ! يا صاحب الزّمان ! صلوات اللّه عليك و على ال بيتك ، هذا يوم الجمعة و هو يومك المتوقّع فيه ظهورك و الفرج فيه للمؤمنين على يدك » . « 1 »

سوّم : آن‌كه روز جمعه از اعياد عظيم مسلمين است . پس با سرور كلّى مسلمين مناسب است كه ظهور حضرت در آن روز مىشود .

بلكه بنابر فرمايش استادنا المحدّث النّورى در نجم ثاقب ، عيد بودن روز جمعه و آن را از اعياد چهارگانه شمردن ، حقيقتا به جهت آن روز شريف ، يعنى روز ظهور آن بزرگوار است .

( 1 ) . ر . ك : جمال السبوع بكمال العمل المشروع ، صص 42 - 41 ؛ بحار الانوار ، ج 99 ، صص 216 - 215 .