مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤

ضررهاى مكتب پاستور

مهم‌ترين مطالبى كه در مورد اين داروها بايد هميشه در مد نظر گرفت اين است كه هر آنتى بيوتيك را فقط در موارد خاصى بايد به كار برد و تشخيص آن هم فقط به عهده لابراتوار است . در كشورهاى اروپا و آمريكا تا نوع ميكروب در آزمايشگاه معلوم نشود ، داروهاى آنتىبيوتيك تجويز نمىكنند زيرا طبق ضرب المثل معروف هيچ گلى بىخار نمىشود ، آنتى بيوتيك‌ها در ضمن منافعى كه دارند ضررهايى هم دارند و آن‌گاه اگر در غير مورد به كار روند ضررهاى آن‌ها چندين برابر خواهد بود ( ضررهاى جانى و مالى غير قابل جبران ) .

متأسفانه ، در كشور ما اين مسئله ابدا رعايت نمىشود .

خوب به خاطر دارم ، چند سال قبل كه در يكى از شهرهاى بزرگ ايران ، چند ماه اقامت داشتم و در آن موقع فقط ، دو سه آنتىبيوتيك كشف شده بود و پنىسيلين شهرت جهانى پيدا كرده بود ، روزى به يكى از داروخانه‌ها رفتم ، مدير داروخانه باب اعتراض و شكايت را گشود كه اين چه وضعى است و آيا معنى علم طب اين است كه هركس از موى سر تا ناخن پا ، هر بيمارى كه داشته باشد بايد پنىسيلين تزريق كند ؟ يا اشخاص عادى هم اگر چاق باشند و بخواهند لاغر شوند يا اگر لاغر باشند و بخواهند چاق شوند بايد پنىسيلين تزريق كنند ؟ مىگفت ، بدون اغراق ، 90 درصد از فروش روزانه ما پنىسيلين است كه يا طبق تجويز اطبّا مصرف مىشود يا خود مردم مىخرند و تزريق مىكنند .

اين وضعيت آن موقع بود ، امروز كه انواع اين آنتىبيوتيك‌ها زياد شده است ، به راستى مىتوان گفت كه شيرازه امور پزشكى از هم گسيخته شده و ماجراى بزرگى به وجود آورده است كه ضررهاى مالى و جانى آن براى مردم از حد و اندازه خارج است زيرا آن‌قدر مردم خود را به اين داروها علاقه‌مند نشان مىدهند كه پزشك اگر مخالف تجويز آن‌ها هم باشد ، در قابل فشار و اصرار مردم ، چاره‌اى جز به كار بردن ندارد و ديگر كسى آن‌قدر توجه ندارد كه اين