مسائل مستحدثه پزشكى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥
نتيجه‌گيرى از ادلّه حرمت سقط جنين
هيچ خيرى در پوست و مو و گوشت و خون ولد الزنا وجود ندارد .
روايت ديگر ، سؤر ( نيم خورده ) ولد الزنا را مانند سؤر يهودى ، نصرانى ، مشرك و مخالف اسلام ، مكروه شمرده است . « 1 »
بنابراين از اين ادلّه ، نقصان و كم ارزش بودن مولود نامشروع نسبت به اولاد مشروع فهميده مىشود و در صورتى كه موجب حرج براى مادر يا خانواده مىشود ؛ مىتوان گفت سقطش قبل از ولوج روح جايز است . به خصوص زمانى كه زنا با اكراه و آن هم با محارم بوده ، لكن بعد از ولوج روح جايز نيست ، چون ادلّهء قتل نفس محترمه اين مورد را در برمىگيرد . در اين مورد آية اللّه سيستانى مىگويد :
مسألهء 419 . إذا حملت المرأة من السفاح لم يجز لها أن تسقط جنينها إلّا إذا خافت الامّ الضرر على نفسها من استمرار وجوده ؛ فإنّه يجوز حينئذ إسقاطه ما لم تلجه الروح ؛ « 2 »
زمانى كه زن از زنا حامله شد ، سقطش جايز نيست مگر در صورتى كه استمرار بر بودن جنين براى مادر ضرر و يا حرج دارد كه در اين صورت ، قبل از ولوج روح سقط كردن جايز است .
در نتيجه ، اين مورد هم از موارد حرجى است و هر وقت ادامهء حمل ، حرج و يا ضرر شديد براى مادر يا خانواده داشت ، قبل از ولوج روح اسقاطش جايز است . البته با توجّه به اينكه حرج شخصى است ، قاعده و ضابطه‌اى كلّى ندارد .
نتيجه‌گيرى از ادلّه حرمت سقط جنين
نتيجه‌گيرى از ادلّه حرمت سقط جنين
از مطالب گذشته روشن شد كه هرچند از ابتداى انعقاد نطفه تا زمان ولادت نوزاد به اعتبار مستور بودن آن واژه « جنين » صادق است . امّا مىتوان آن را به دو مرحله تقسيم كرد :
1 . قبل از دميده شدن روح ؛
2 . بعد از ولوج روح .
( 1 ) . وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 165 . ( 2 ) . الفقه للمغتربين ، ص 372 .