الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢
حياء و شرم
امام صادق ( ع ) در توحيد مفضل چنين فرموده است :
انظر الآن يا مفضّل الى ما خصّ به الانسان دون جميع الحيوان من هذا الخلق الجليل قدره ، العظيم غناؤه ، اعنى الحياء « 1 »
مفضل ، اينك دقت كن در صفتى كه خداوند آن را بآدميان اختصاص داده و حيوانات از آن بىبهره‌اند ، آن خوى پر ارج و بزرگ ، آن خلق ارزنده و عظيم ، شرم و حياء است .
عن امير المؤمنين عليه السّلام قال : من كساه الحياء ثوبه لم ير النّاس عيبه . « 2 »
على عليه السّلام فرموده است : آن كس كه روپوش جامه‌اش حياء باشد عيب او از چشم مردم پنهان است .
عن علىّ عليه السّلام : من قلّ حياؤه قلّ ورعه . « 3 »
على عليه السّلام ميفرمود : آن كس كه شرم و حيائش كم باشد اجتنابش از گناه كم خواهد بود .
و عنه عليه السّلام : الحياء يصدّ عن فعل القبيح . « 4 »
و نيز فرموده است : شرم و حياء آدمى را از كارهاى ناپسنديده بازمىدارد .
( 1 ) بحار جلد 2 صفحهء 25 .
( 2 ) وسائل جلد 3 صفحهء 221 .
( 3 ) نهج البلاغهء ، فيض صفحهء 1239 .
( 4 ) غرر الحكم ، صفحهء 51 .