الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٧
خدا و عالىترين نامهايش
كه خود را بخواند . ولى براى خود اسمائى برگزيد كه ديگران او را به آن اسماء بخوانند ، چه اگر به اسم خوانده نشود مسمّى شناخته نميشود . و اوّلين اسمى را كه خداوند براى خود انتخاب فرمود « العلىّ العظيم » است . زيرا اين اسم عاليتر از تمام اسماء الهى است و معنى آن « اللَّه » است و اسم او « العلى العظيم » اوّل تمام اسماء او است . زيرا در آن اسم كلمهء « على » آمده كه بمعنى علوّ و برترى است ، يعنى خداوند برتر و عاليتر از هر چيزى است .
و العلىّ هو الرّفيع القدر و اذا وصف اللَّه تعالى به فمعناه يعلو ان يحيط به وصف الواصفين بل علم العارفين . « 1 »
« على » بمعنى رفيع القدر و عالى منزلت است . وقتى خداوند را به اين كلمه وصف ميكنند بدان معنى است كه خداوند رفيعتر و بالاتر از اينست كه توصيف وصف گويان و علم دانشمندان بر آن ذات رفيع احاطه پيدا كند و به حقيقت مقدّسش راه يابد .
هو العلىّ عن الاشباه و الاضداد و الامثال و الانداد و عن امارات النّقص و دلالات الحدث . « 2 »
« هو العلى » يعنى خداوند برتر و بالاتر از اينست كه شبيه يا ضدّى داشته باشد ، بالاتر از اينست كه براى او مثل يا شريكى باشد ، و بالاتر از نشانههاى نقص امكانى و علائم حدوث است .
العظيم : اى العظيم الشّأن القادر الّذى لا يعجزه شىء و العالم الّذى لا يخفى عليه شىء لا نهاية لمقدوراته و لا غاية لمعلوماته . « 3 »
( 1 ) مفردات راغب ، « علا » صفحهء 350
( 2 ) مجمع البيان ، جلد 1 - 2 ، صفحهء 363
( 3 ) مجمع البيان ، جلد 1 - 2 ، صفحهء 363