الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٧
تمناى تمجيد
57 . حماقت
57 . حماقت
[ الحمق ]
تمناى تمجيد
تمناى تمجيد
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ .
آنان كه بزشتكاريهاى خود مسرور و شادمانند و دوست دارند مردم آنها را به كارهاى نيكى كه انجام ندادهاند تمجيد و ستايش كنند گمان مبر كه آنها را از عذاب الهى رهائى است ، براى آنان عذاب دردناك مقرر است .
عن علىّ عليه السّلام : رضاء العبد عن نفسه مقرون بسخط ربّه . « 1 »
على عليه السّلام ميفرمود : خوى ناپسند از خود رضائى ، آدمى را بغضب خداوند بزرگ نزديك مىكند .
قال على عليه السّلام : طلب الثّناء لغير استحقاق خرق . « 2 »
على عليه السّلام فرموده است : تمناى تمجيد نابجا از مردم داشتن ابلهى و حماقت است .
( 1 ) غرر الحكم صفحهء 424
( 2 ) غرر الحكم ، صفحهء 470