الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٩

پسر و دختر

از امام عليه السّلام سؤال شد چه موقع يتيمى اطفال پايان مىپذيرد ، فرمود موقعى كه محتلم مىشود و بعلاوه داراى رشد عقلى باشد كه داد و ستد را درك نمايد .

عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام في قول اللَّه عزّ و جلّ وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى قال اشدّه ثمانى عشرة سنة و استوى التحى . « 1 »

امام صادق عليه السّلام در تفسير آية وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى فرموده است مراد از نيرومندى ، رسيدن بهجده سال است و مراد از « اسْتَوى » روئيدن موى بر صورت است .

وَ ابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ ، فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ . « 2 »

كودكان يتيم را بيازمائيد ، موقعى كه بحدّ بلوغ ميرسند ، اگر علاوه بر تمايل جنسى و قدرت آميزش ، واجد رشد عقلى نيز بودند اموالشان را در اختيارشان قرار دهيد .

عن بن سنان قال قلت لأبي عبد اللَّه عليه السّلام متى يدفع الى الغلام ماله ، قال اذا بلغ و اونس منه رشد . و لم يكن سفيها او ضعيفا . « 3 »

ابن سنان از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كرد چه موقع اموال نوجوان در اختيارش گذارده مىشود ، فرمود موقعى كه بالغ شود و بعلاوه رشد عقلى وى نيز معلوم گردد و سفيه يا ضعيف العقل نباشد .

( 1 ) تفسير برهان ، صفحهء 499

( 2 ) سورهء 4 ، آيهء 6

( 3 ) مستدرك 2 ، صفحهء 496