الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٥
نامگذارى
در حديث است كه حق مؤمن بر برادرش اينست كه او را ببهترين اسمش بنامد .
در محضر حضرت علىّ بن موسى الرضا ( ع ) اسم شاعرى بميان آمد . يكى از حضار او را بكنيه‌اش نام برد .
فقال له هات اسمه ودع عنك هذا ان اللَّه عزّ و جلّ يقول : و لا تنابزوا بالالقاب و لعلّ الرّجل يكره هذا . « 1 »
حضرت فرمود اسم شاعر را بگو و از ذكر كنيه‌اش خوددارى كن ، خداوند فرموده است مردم را بلقب بد نام نبريد ، شايد مرد شاعر از اين كنيه ناراضى باشد .
عن احمد بن هيثم عن الرّضا عليه السّلام قال قلت له لم يسمّى العرب اولادهم بكلب و فهد و نمر و اشباه ذلك ؟ قال كانت العرب اصحاب حرب و كانت تهوّل على العدوّ باسماء اولادهم . « 2 »
احمد بن هيثم از علىّ بن موسى الرّضا عليهما السلام سؤال كرد :
چرا اعراب ، فرزندان خود را بنامهاى سگ ، يوزپلنگ ، و نظائر آنها نامگذارى ميكردند ؟ حضرت در جواب فرمود : عربها مردان جنگ و نبرد بودند ، اين اسمها را روى فرزندان خود ميگذاردند تا وقت صدا زدن در دل دشمن ايجاد هول و هراس نمايند .
( 1 ) وسائل جلد 5 صفحهء 115
( 2 ) وسائل جلد 5 صفحهء 116