الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٠
گناه و گناهكار
امام باقر ( ع ) در بارهء علت حرمت شراب ميفرمايد :
انّ مدمن الخمر كعابد وثن و يورثه الارتعاش و يهدم مروّته و تحمله على التّجسّر على المحارم من سفك الدّماء و ركوب الزّنا . « 1 »
دائم الخمر مانند بت‌پرست است . كسى كه بطور مداوم و پىگير ميگسارى كند مبتلا برعشه مىشود ، سجاياى اخلاقى و مردانگيش نابود ميگردد . شراب چنان آدمى را در گناه جسور مىكند كه از خونريزى و زنا باك ندارد .
قال علىّ عليه السّلام : قلّة العفو اقبح العيوب و التّسرّع الى الانتقام اعظم الذّنوب . « 2 »
على ( ع ) ميفرمود : زشت‌ترين عيبها كم گذشتى از لغزش مردم و بزرگترين گناهان شتاب كردن در انتقام است .
عن الصّادق عليه السّلام عن ابيه ، قال قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله : انّ المعصية اذا عمل بها العبد سرّا لم تضرّ الّا عاملها ، و اذا عمل بها علانية و لم يعيّر عليه اضرّت بالعامّة . « 3 »
امام صادق عليه السّلام از رسول اكرم ( ص ) حديث كرده است كه فرمود : گناه پنهانى تنها بگناهكار ضرر مىزند ، ولى گناه علنى موقعى
( 1 ) بحار جلد 14 صفحهء 771
( 2 ) غرر الحكم ، صفحهء 537
( 3 ) قرب الاسناد صفحهء 26