الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٦

طمع

طمع

طمع

امام صادق ( ع ) فرموده است كه لقمان بپسر خود چنين گفت :

يا بنىّ الزم نفسك التّؤدة في امورك . و صبّر على مئونات الاخوان نفسك . فان اردت ان تجمع عزّ الدّنيا فاقطع طمعك ممّا في ايدى النّاس فانّما بلغ الأنبياء و الصّدّيقون ما بلغوا بقطع طمعهم . « 1 »

فرزند عزيز همواره نفس خود را باداء وظائف شخصى و انجام كارهاى خويش الزام كن . و جان خود را در مقابل شدائدى كه از ناحيهء مردم ميرسد بصبر و بردبارى وادار نما . اگر مايلى در دنيا ببزرگترين عزّت و بزرگوارى نائل شوى از مردم قطع طمع كن و به آنان اميدوار مباش . پيامبران و مردان الهى با قطع اميد از مردم بمدارج عاليهء خود نائل شدند .

يا بنىّ انّما انت عبد مستأجر قد امرت به عمل و وعدت عليه اجرا . فاوف عملك و استوف اجرك . « 2 »

فرزند من ، تو مانند يك كارگر اجير هستى ، بكارهائى مأموريت دارى ، و در مقابل انجام كارها به تو وعدهء پاداش داده شده است . اينك كارت را انجام ده و اجرت را بگير .

قال علىّ عليه السّلام : من لم ينزّه نفسه عن دنائة المطامع فقد اذلّ نفسه و هو في الآخرة اذلّ و اخزى . « 3 »

( 1 ) بحار جلد 5 صفحهء 324

( 2 ) بحار جلد 5 صفحهء 323

( 3 ) غرر الحكم ، صفحهء 690